Niko Demus

Kerst in een notendop

2011-12-25T20:43:00.001+01:00

Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is,
die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.
(Johannes 1: 18)

Ziel

2011-11-02T22:24:00.001+01:00

Er was eens een man die Ziel heette, die in een tuin aan het wandelen was.
Terwijl hij daar liep, floot hij een mooi melodietje, want hij had sinds kort Jezus leren kennen en wist zich gered. Terwijl hij daar liep, verscheen er een mooie en verleidelijke vrouw vanachter een boom. Ziel was erg verrast. Hij zei: "Hallo, ik ben Ziel en wie mag u wel zijn?" Ze antwoordde:" Ik ben Verleiding en ik heb wat je wilt. "
”En wat wil ik dan?” antwoordde Ziel. "Jij wilt alle dingen die je hart maar begeren kan, “ sprak zij op -hoe kan het ook anders- verleidelijke toon. Ziel antwoordde: "Goed dan, leid me er maar naar toe."
Dus hij en Verleiding gingen daar waar zijn begeerte bevredigd kon worden.
Toen Ziel terug kwam naar de tuin, ontmoette hij een man genaamd Veroordeling. Veroordeling zei: "He, ik zie dat je mijn vriendinnetje, Verleiding hebt ontmoet."
Ziel zei: "Ja, dat klopt en wie ben jij?"
"Ik ben Veroordeling, ik kom na verleiding, samen vormen wij een hecht team.
En voor de tijd die je hebt doorgebracht met Verleiding, heb je hebt nu een schuld die
je moet terugbetalen. " Toen sprong Veroordeling op Ziels rug en begon op hem in te slaan. Hij raakte hem in het gezicht en schopte hem terwijl hij al op de grond lag. Dit ging een paar dagen lang zo door. Op de derde dag kwam een man aanlopen die Barmhartigheid heette. Hij zei: “Veroordeling, ik beveel je om op te houden met Ziel te slaan.” Veroordeling grinnikte, "Ha! Probeer maar eens.”
Daarop trok Barmhartigheid zijn zwaard en sneed Veroordeling met één soepele beweging in tweeën.
Terwijl Ziel dit allemaal gadesloeg en nog ontzettend veel pijn had, werd hij overweldigd door de kracht van Barmhartigheid.
Barmhartigheid liep naar Ziel toe en zei: “Ik heb al eerder met Veroordeling van doen gehad, hij zou je nu niet meer lastig moeten vallen.”
Ziel antwoordde: "Hoe kan ik u ooit bedanken?"
"Nou," antwoordde Barmhartigheid: "Ik ben hier door God naar toe gezonden en Hij zei ook dat ik je met een goede vriend moest laten kennis maken. Zijn naam is Verlossing. "
Verlossing kwam aanlopen en zei: "Hallo Ziel, ik zie dat het niet al te best met je gaat.” Ziel antwoordde: "Dat was voordat Barmhartigheid kwam opdagen. Het is een genoegen om u te ontmoeten, Verlossing." "Ik ben ook blij je te ontmoeten, zei Verlossing.…”Maar bent je ook klaar om mij te aanvaarden?” "Eh, hoe bedoelt u?” vroeg Ziel. "Nou,” zei Verlossing, “toen je in Jezus ging geloven en besloot met Hem te wandelen, koos je er ook voor om alles van Hem en Zijn liefde te aanvaarden. Ik ben onderdeel van Jezus' liefde. Ik help je om je vergeven te voelen. Je zult je nooit meer zorgen over Veroordeling hoeven te maken. Verleiding kan nog wel voor de dag komen, maar er is iemand die je kan helpen om haar te weerstaan, ik zou je graag aan die persoon willen voorstellen. Haar naam is Genade." Genade kwam naar Ziel en zei: "Hallo Ziel, Ik heb op je gewacht. Eerlijk gezegd hebben we alle drie op je zitten wachten . Ik zal je helpen om bij Verleiding uit de buurt te blijven als ze weer voor de dag komt.
Er is nog een persoon met wie wij je graag laten kennismaken.Haar naam is Geloof. "
"Hallo Ziel, ik ben Geloof en ik zal je helpen sterk te blijven en je vertrouwen geven.”
Ziel begon te huilen en Verlossing zei: "Het komt allemaal goed Ziel, daarom zijn wij hier. Jezus is barmhartig en heeft je verlost. Hij heeft je gered uit genade door geloof.
Jezus houdt van je, Ziel!” Ziel zei: "En ik van U, Jezus.”

De genade die God schenkt neemt hij nooit terug, wanneer hij iemand roept maakt hij dat niet ongedaan. Zoals u God eens ongehoorzaam was, maar door hun ongehoorzaamheid Gods barmhartigheid hebt ondervonden, zo zijn zij nu ongehoorzaam om door de barmhartigheid die u ondervonden hebt, ook zelf barmhartigheid te ondervinden. Want God heeft ieder mens uitgeleverd aan de ongehoorzaamheid, opdat hij voor ieder mens barmhartig kan zijn.
(Romeinen 11: 29 – 32)

Het lijkt kliederwerk…

2011-10-01T16:42:00.000+02:00

De onderstaande video laat een kunstenaar – David Garibaldi – zien die er schijnbaar maar wat op los kliedert. Totdat je het van een heel andere kant bekijkt en alles op zijn plek valt. Zo kan God ook aan het werk zijn in ons leven. Er vinden tal van gebeurtenissen plaats, waarvan de samenhang niet te zien is, totdat je er vanaf een ander punt op (terug)kijkt en je ziet waar het goed voor is geweest.
Je gaat het pas zien als je hebt doorhebt…

Soms blijft de zon onzichtbaar, terwijl ze achter de wolken straalt,
maar daarna komt de wind en blaast de hemel schoon. (Job 37:21)

Wanneer de wind waait

2011-08-21T22:44:00.001+02:00

Er was eens een boer die een boerderij bezat aan de Atlantische kust en voortdurend adverteerde voor goed personeel. De meeste mensen waar erg terughoudend om op een boerderij in die streek te gaan werken, want ze waren beducht voor de vreselijke stormen die daar konden woeden. Die bleken meer dan eens een verwoestend effect te hebben op gewassen en gebouwen. Wanneer de boer weer eens een aantal sollicitatiegesprekken had gevoerd, kreeg hij de dagen daarna een gestage stroom van afzeggingen. Totdat hij op een dag een kleine, magere man sprak. De boer vroeg hem of hij goed met het werk op de boerderij overweg kon. “Nou,” zei de man, “ik kan slapen wanneer de wind waait.”
De boer was erg verbaasd over dit cryptische antwoord, maar, wanhopig als hij was, nam hij de man in dient. De man was de vijftig al gepasseerd, maar hij bleek een goede kracht te zijn en werkte van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat.

Toen, op een nacht, kwam er een harde wind vanaf zee opzetten die huilde langs de gebouwen. De boer schrok wakker, sprong uit bed, greep een lantaarn en stormde de slaapkamer van de magere man binnen. Hij schudde hem ruw uit zijn slaap en riep: “Opstaan! Er komt storm! We moeten de boel vastzetten en naar binnen brengen, voordat alles wegwaait! De kleine man draaide zich op zijn andere zij, trok de dekens over zich heen en zei vastberaden: “Mooi niet, ik heb je toch gezegd dat ik kan slapen wanneer de wind waait.”
De boer was woest en overwoog om de man op staande voet te ontslaan, maar in plaats daarvan haastte hij zich naar buiten om te redden wat er te redden viel. Tot zijn stomme verbazing ontdekte hij dat de hooibergen van een dekzeil waren voorzien. De koeien stonden op stal en de kippen zaten op stok. Alle deuren waren vergrendeld en de luiken waren gesloten. Alles wat weg zou kunnen waaien zat stevig vastgebonden. Er was niets dat zomaar weg zou kunnen waaien. Toen begreep de boer wat zijn knecht bedoelde en ging terug naar bed. Ook hij kon nu slapen wanneer de wind waait.

Wie deze woorden van mij hoort en ernaar handelt, kan vergeleken worden met een verstandig man, die zijn huis bouwde op een rots. Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en het huis van alle kanten belaagd werd, stortte het niet in, want het was gefundeerd op een rots.
(Matteüs 7: 24 – 25)

Storm – Lifehouse

2011-07-27T20:46:00.001+02:00

Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ Meteen strekte Jezus zijn hand uit, hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’ (Matteüs 14: 30 – 31)

Enjoy the journey

2011-06-29T20:11:00.001+02:00

Afgelopen week zei iemand tegen me dat je niet alleen moet genieten van het bereiken van je doel, maar ook van de weg er naar toe. Hij weet nog niet half hoe gelijk hij daarin heeft…

Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij. (Johannes 14: 6)

De u in Jezus

2011-06-19T21:44:00.001+02:00

Voordat u bestond of tijd was begonnen
heeft God u in de naam van Zijn Zoon opgenomen.
En telkens als u bid, zult u dat merken,
want de naam van Jezus is niet uit te spreken zonder u.

U bent een vrij groot deel van Zijn wonderbaarlijke naam
om u werd Hij geboren, daarom kwam Hij op aarde.
En Zijn grote liefde voor u is de reden dat Hij stierf.
U bent zelfs deel van Zijn kruisiging.

Is dat niet geweldig en groots?
Hij stond op uit de dood, met u in Zijn plan.
Voor Zijn hemelvaart kreeg u een belangrijke opdracht.
Alles hangt af van wat Hij zal doen,
maar daar wil hij u voor gebruiken.

Gaat dan heen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb. En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld. (Mattheus 28: 19 – 20, NGB ‘51)

De Heer zal er in voorzien

2011-05-10T21:28:00.001+02:00

‘t Was op een zondagmorgen in 1953. Een Noordwesterstorm in combinatie met springtij zorgde ervoor dat het water in de Noordzee tot op recordhoogte was gestegen. Het gevolg was veel (niet al te best onderhouden) Zeeuwse dijken die braken waardoor het water een groot deel van Zuidwest Nederland overspoelde De oude mevrouw Pieterse had zich verschanst op zolder, in de verwachting dat het water snel weer zou zakken.

Na een paar uur van ontberingen kwam er een roeiboot met twee mannen erin voorbij. Ze wenkten naar mevrouw Pieterse, die door het dakraam de omgeving in de gaten hield, maar die zei: “Nee, dank u wel. De Heer zal er wel in voorzien!” De mannen haalden hun schouders op en dreven verder. Het water steeg nog steeds en uiteindelijk moest zij in allerijl op het dak van haar huis gaan zitten om het droog te houden. Er kwam een motorboot aangevaren en de bestuurder probeerde haar er toe te bewegen om van het dak te springen, zodat hij haar aan boord konden helpen.
Maar mevrouw Pieterse bleef onverbiddelijk. “Doet u alstublieft geen moeite, de Heer zal er wel in voorzien!” zei ze weer. Na lang aandringen, zonder gewenst resultaat, schudde de man zijn hoofd en voer verder, op zoek naar andere, meer coöperatieve slachtoffers van de stormvloed.

Als snel begonnen de muren van het huis, niet bestand tegen al dat water, het te begeven en mevrouw Pieterse moest zich uiteindelijk aan de schoorsteen vastklampen om het droog te houden.
Er kwam een patrouilleboot van de marine langs gevaren, maar mevrouw Pieterse wuifde ook deze weg met dezelfde stellige woorden: “De Heer zal er wel in voorzien!”

Uiteindelijk stortte het huis in, zoals een zandkasteel op het strand ook ten prooi valt aan de opkomende vloed. De oude vrouw werd meegesleurd door de stroming en verdronk.
Nog hevig ontdaan door de gebeurtenissen en zeer verbaasd was ze in de hemel aangekomen. Ze vroeg de Heer: “Wat is er gebeurd? Ik had zoveel vertrouwen in de redding door Uw voorzienigheid!?”
”M’n lieve kind,” zei de Heer, “had je dat bij de derde boot dan nog niet door?”

God is voor ons een veilige schuilplaats, een betrouwbare hulp in de nood.
Daarom vrezen wij niet, al wankelt de aarde en storten de bergen in het diepst van de zee. (Psalm 46: 2 – 3)

De brullende leeuw

2011-05-04T20:52:00.001+02:00

De Satan waart rond als een brullende leeuw, zoekende wie te verslinden. Dit is zeer verdienstelijk literair gezegd. Daarenboven is het angstig waar. Een uitzonderlijk begeerlijke prooi voor de brullende leeuw zijn natuurlijk zij die geheel vervuld zijn van een zielsreddend geloof dat hun zo juist door Gods genade in de schoot is geworpen, zomaar, voor niets.
De leeuw brulde lang niet altijd, hij waarde ook geluidloos rond, veraf, dichtbij, soms als een schim, een enkel zijn hete adem vlak in je gezicht. Als ik, zoals herhaaldelijk is voorgekomen, Gods Licht langzaam zag doven achter een dik grijs wolkenpak, en begon aan een huiveringwekkende afdaling naar het zwarte niets, beriep ik mij op Jezus Christus zelf, die in Zijn doodsstrijd gezegd heeft: “Mijn God mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?” Hieraan denkend voelde ik Christus in mij afdalen: wij gingen samen.
En wij werden samen verzocht en belaagd…

- Floris B. Bakels in Nacht und Nebel, blz. 192 (in concentratiekamp Natzweiler) -

Het is een blijk van genade als iemand, doordat zijn aandacht op God gericht is, in staat is onverdiend leed te verdragen. Immers, is er enige reden om trots te zijn wanneer u de slagen verdraagt die u als straf voor uw wangedrag krijgt? Het is echter een blijk van Gods genade wanneer u verdraagt wat u moet lijden voor uw goede daden. Dat is uw roeping; ook Christus heeft geleden, om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam. (1 Petrus 2: 19 – 22)

(Paas)evangelie anno 2011

2011-04-25T15:28:00.001+02:00

Psalm 22 (3/3) – Opstanding

2011-04-24T09:00:00.000+02:00

Ik werd door U gehoord.
Mijn God, mijn God heeft mij geantwoord

En dus, wanneer ik over U vertel,
noem ik U trouw en goed.
Mijn broers en zussen, Jacob, Israël,
toon diep ontzag voor God, geef Hem de eer,
want God zwijgt niemand dood.
God is niet blind, niet doof.
Hij hoort mijn stem. Hij antwoordt als ik roep.
Mijn HEER, wanneer ik in de tempel ben,
dan kom ik mijn beloften na.
U doet, U deed, U heeft gedaan
en dus schreef ik een psalm.
Wie honger had, heeft nu genoeg.
Wie zoekt, vindt veel. Wie schreeuwt om God, zingt ooit een lied.
Geluk met jou. Het ga je goed.

Laat alle mensen horen wat ik zeg:
"Ga nu naar God terug.
Buig diep voor Hem, kniel voor de Koning neer,
want God regeert. De wereld is van Hem."
De HEER geeft straks een feest
en dan komt iedereen.
Iedereen buigt, knielt voor de koning neer.
Dit geldt voor iedereen, voor arm en rijk,
voor wie op weg zijn naar de dood -
ze geven alle eer aan God.
Hun kinderen dienen Hem en zij vertellen alles door,
dus iedereen weet wie God is en wat Hij deed.
Ze zingen: "God heeft het volbracht."

U zit op mijn plek

2011-04-23T13:30:00.001+02:00

Op een dag ging een vreemdeling naar de kerk. Hij was mooi op tijd, parkeerde zijn auto en stapte uit. Achter hem stopte een andere wagen. Het raampje ging open en de bestuurder zei: “Zeg meneer, u staat op mijn plek geparkeerd. Daar zet ik altijd mijn auto neer.” De vreemdeling ging naar binnen en vond een plekje achterin de kerk. Even later kwam er een vrouw binnen die hem op zijn schouder tikte. “pardon meneer, maar u zit op mijn plek. Daar zit ik altijd.” De vreemdeling was een beetje verbouwereerd door dit niet al te vriendelijke welkom, maar zei niets. Hij zocht een ander plekje op, wat meer in het midden van de kerkzaal, maar niet veel later kwam er weer iemand hem vertellen dat die plek al bezet was. De vreemdeling was hierdoor nog meer uit het veld geslagen, maar hield nog steeds zijn mond.
Even later begon de samenkomst en werd er gebeden of Christus in hun midden aanwezig wilde zijn tijdens deze dienst. De vreemdeling ging staan en zijn uiterlijk begon te veranderen. Er verschenen vreselijke littekens op zijn handen en zijn voeten. (Hij liep op sandalen.)
Iemand in de kerkzaal kreeg het in de gaten en riep verschrikt: ”Wat is er met u gebeurd?”
De vreemdeling antwoordde: “Ik heb jullie plek ingenomen…”

Hij werd gehoond en hoonde zelf niet, hij leed en dreigde niet, hij liet het oordeel over aan hem die rechtvaardig oordeelt. Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen.(1 Petrus 2: 23 – 24)

Psalm 22 (2/3) – Kruisiging

2011-04-22T12:00:00.000+02:00

Een kudde stieren drijft me in het nauw.
Zij zijn te sterk en met te veel.
Een overmacht, ze laten mij niet gaan,
maar doen hun bek wijd open als een leeuw,
een leeuw die, klaar om toe te slaan, eerst brult
voordat hij springt, voordat hij zijn prooi verslindt.
Ik ben als water dat is weggegooid.
een lichaam, helemaal ontwricht,
mijn hart dat smelt als was. Niet meer. Niet meer.
Mijn keel is als een scherf, zo uitgedroogd.
Mijn tong kleeft in mijn mond. Mijn God,
U legt me in het doodsstof neer.

Een goddeloze bende jaagt me op.
Als honden sluiten ze mij in.
Zij zijn op jacht. Ik ben hun prooi. Ik word
aan handen en aan voeten vastgezet.
Mijn dagen zijn geteld. Dat zien zij ook.
Mijn kleren hebben zij alvast verdeeld.
En U, HEER, U blijft zo lang zo ver weg.
U bent mijn kracht. Red mij, kom snel.
Eén leven heb ik maar. Als U niet helpt,
dan sterf ik zeker door het grof geweld
van honden, leeuwen, stieren. Help!

Psalm 22 (1/3) – Het verhoor

2011-04-20T18:00:00.000+02:00

Ik sta alleen, want U bent weggegaan.
Mijn God, mijn God waarom?
U bent mijn redding, maar niet hier en nu.
Waar bent U dan? Te ver bij mij vandaan.
Ik roep U na, mijn God,
ik roep Uw Naam steeds weer.
U antwoordt niet. U kent mij nu niet meer.
Toch, U alleen bent God. U haat het kwaad
Terecht houdt Israël U hoog.
Hun lofzang is Uw Heiligdom.
Mijn vader zei dat hij U had vertrouwd en dat u hielp.
En ook zijn vader riep U en hij werd gered.
Voor hen was U betrouwbaar, Heer.

Maar ik ben niets en kan ook niets meer doen.
Ik word bespot en hoe!
Wie mij ziet, lacht en haalt de schouders op,
die kijkt me na en zegt: "Dat gaat goed fout.
Hij sleept zich voort, naar God,
die zou zijn redding zijn.
Als God iets doet, als Hij nog van hem houdt."
Toch haalde U mij uit de moederschoot.
Toch legde U mij aan haar borst.
Ik was er en ik was van U.
Mijn moeder heeft mij aan U toevertrouwd. U bent mijn God.
Dus blijf niet langer weg. Mijn God, ik ben zo bang
en niemand helpt me. Help mij dan!

Ondertussen, in de olijfgaard…

2011-03-27T16:53:00.001+02:00

“Ja, hallo L. hoor je me? Misleiding hier, vanuit de hof van Jozef van Arimatea.
Wat? Welnee joh, niks aan de hand. Alles is rustig. Er ligt een dikke steen voor en er staan twee schildwachten bij. Wat zeg je? Je bent er niet gerust op?”

“Tja, ik moet je zeggen, Hij was vastberadener en trouwer dan ik dacht. Na al die vernederingen en aanvechtingen ging Hij er toch nog helemaal voor. Eerst dacht ik dat Hij het bijltje er wel bij neer zou gooien. In Getsemane zweette Hij zelfs bloed! Hij moet toen wel doodsbang geweest zijn. En Zijn vrienden? Ha, binnen een uurtje lagen ze zwaar te pitten! Dat moet een klap voor Hem zijn geweest toen Hij terugkwam. Vervolgens kwam Judas. Ja, die kus! Dat was een meesterstukje van je, door hem dat in te geven.
En wat moet Hij gedacht hebben van Petrus, die zei tot drie keer toe dat hij Hem niet kende, terwijl hij bij Hem in de buurt stond! Het sanhedrin, nota bene de leiding van Zijn volk, vroeg Hem wie hij was en ze geloofden Hem niet. Hij had maar met zijn vingers hoeven knippen om als bewijs twaalf legioenen engelen aan te laten aanrukken, maar Hij bleef zwijgen. Wat zeg je? Nee, ik had ook niet verwacht dat Hij zich zou laten geselen, laat staan dat Hij zich zó door die romeinen zou laten provoceren.
We hebben nog geprobeerd om Zijn missie te verhinderen, door de vrouw van Pilatus in te schakelen met die droom. Ja, wat je zegt. De waarheid leek nu eens goed van pas te komen, maar Pilatus is echt een watje. Hij durfde niks tegen dat eigenwijze volk in te brengen en trok zijn handen er van af.”

”Ja, ik dacht ook al dat Hij het liefste zelf zijn kruis zou willen dragen, dus die Simon van Cyrene kwam ook mooi van pas. Weer zo’n geraffineerde provocatie om Hem als een zwakkeling neer te zetten. Maar ten slotte hing Hij er toch. En iedereen die langs liep schudde zijn hoofd, of daagde Hem uit om zichzelf te redden, ook dat werkte niet.
Zelfs de Oude wendde zich van Hem af. Daar snap ik helemáál niks van. Hij zal het wel niet langer aan hebben kunnen zien.
Maar zeg eens eerlijk L. Denk je nog steeds dat er meer achter zit? Het graf is nog steeds dicht hoor. Zo zijn we toch mooi van Hem af? Wat moet de Oude nou zonder Zijn Zoon beginnen?”

“Hé, wacht eens…
L, de grond begint weer te beven! En de steen, hij rolt weg! L, help!
O nee, dat licht, doet pijn! -hijg- We zijn erin getrapt, L. -hijg- Alles wat we hebben ondernomen om Hem te provoceren en vernederen, het heeft alleen maar averechts gewerkt. Zijn heerlijkheid en glorie worden er nu alleen maar groter door.
We zijn al die tijd gewoon gebruikt om Zijn doel te bereiken!
Hallo?
L?
Gaat het wel goed met je?
Wat loop je nou toch te brullen!
Je lijkt wel een leeuw…”

Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens. En als mens verschenen, heeft hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood – de dood aan het kruis. Daarom heeft God hem hoog verheven en hem de naam geschonken die elke naam te boven gaat, opdat in de naam van Jezus elke knie zich zal buigen, in de hemel, op de aarde en onder de aarde, en elke tong zal belijden: ‘Jezus Christus is Heer,’ tot eer van God, de Vader. (Filippenzen 2: 6 – 10)

Nog niet thuis

2011-02-12T20:46:00.000+01:00

Een ouder zendingsechtpaar dat in Afrika had gewerkt, keerde na jaren weer terug naar Amsterdam. Ze hadden tijdens hun werkzaamheden geen aanvullend pensioen opgebouwd en hun gezondheid had ernstig te lijden gehad. Ze waren behoorlijk verslagen, ontmoedigd en bang voor wat de toekomst hen nog te bieden had. Onderweg in het vliegtuig naar Nederland, ontdekten ze op enige afstand naast hen een F16 straaljager met een bijzondere kleur. Deze was bijna helemaal oranje en er was op de achterzijde in gestileerde vorm een leeuw op geschilderd. Deze F16 bleek het escorte te vormen voor een ander vliegtuig van de KLM, zo bleek toen ze bij Schiphol in de buurt kwamen. In dat vliegtuig zat het Nederlands elftal, dat de WK-finale tegen Spanje net niet gewonnen had.
In de aankomsthal was het een drukte van jewelste en iedereen liep er in het oranje uitgedost bij. Met verbazing namen ze het schouwspel in zich op. Niemand had hen in de gaten, iedereen zat zich te verdringen om maar een glimp van de spelers op te kunnen vangen.

De oude missionaris zei tegen zijn vrouw: ”Er klopt iets niet. Ons hele leven hebben we ons in dienst van God ingezet voor de mensen in Afrika en al die jaren heeft er niemand aandacht aan ons besteed. Nu komen er een stel jongemannen terug van een paar voetbalwedstrijden die ze gespeeld hebben en heel het land staat op zijn kop, terwijl er geen hond naar ons omkijkt!”
”Lieve schat,” zei zijn vrouw, “zo moet je niet denken.”
”Ik weet het,” antwoordde hij, "maar ik kan er niks aan doen. Het voelt gewoon niet goed.”
Ze hadden een goedkoop appartementje gehuurd in de Bijlmer, waar ze voorlopig zouden kunnen verblijven. De volgende dag zouden ze wel zien hoe ze hun leven verder konden oppakken.
‘s Avonds brak er echter iets in de man. “Ik kan er niet meer tegen,” zei hij tegen zijn vrouw, “God behandeld ons niet eerlijk.” Zijn vrouw zei tegen hem: “Waarom ga je niet even naar de slaapkamer dan kun je dat aan Hem voorleggen.”

Even later kwam hij de slaapkamer weer uit, maar met een compleet andere uitdrukking op zijn gezicht. Zijn vrouw vroeg hem: “Schat, wat is er gebeurd?”
”De Heer heeft het met me geregeld,” zei hij. “Ik vertelde Hem hoe verbitterd ik was dat het voetbalelftal bij hun thuiskomst zo’n fantastisch onthaal kreeg, terwijl niemand ons scheen op te merken. Toen ik uitgepraat was, leek het alsof Hij zijn hand op mijn schouder legde en zei: Maar jij bent nog niet thuis…”

Zijn dienaren zullen hem vereren en Hem met eigen ogen zien, en Zijn naam staat op hun voorhoofd. Het zal er geen nacht meer zijn en het licht van een lamp of het licht van de zon hebben ze niet nodig, want God, de Heer, zal hun licht zijn. En zij zullen als koningen heersen tot in eeuwigheid. (Openbaring 22: 3b – 5)

Zeep

2011-01-31T22:23:00.001+01:00

Een dominee en een zeepfabrikant gingen samen een wandeling maken.
De zeepfabrikant vroeg zich hardop af: Wat heb ik toch aan dat evangelie als ik zie wat voor een ellende erin de wereld is? Zelfs na al die honderden jaren waarin er uitputtend verkondigd is over vrede, goedheid en waarheid is er nog steeds ellende in de wereld.
Al die gebeden, preken en al dat onderwijs, het heeft niets geholpen.
Als het evangelie goed en waar is, waarom heeft het dan zo weinig effect?"

De dominee zweeg.

Ze liepen nog een tijdje door totdat ze op en gegeven moment een kind tegenkwamen dat in de modder zat te spelen.
Toen zei de dominee: “Kijk dat kind eens. Jij zegt dat zeep helpt om schoon te worden,
maar als ik dat kind zo zie, heeft al het zeep in de wereld nog niets bijgedragen.
Het is nog steeds te vies om aan te pakken. Ik begin me af te vragen of zeep wel effectief is bij het wassen.”

De zeepfabrikant was het daar niet mee eens en zei: “Ja zeg, luister hoor eens hier. Wat kan zeep nou uitrichten als het niet goed wordt toegepast?!”

“Precies!”, zei de dominee…

Vergis u niet: alleen horen is niet genoeg, u moet wat u gehoord hebt ook doen. Want wie de boodschap hoort maar er niets mee doet, is net als iemand die het gezicht waarmee hij is geboren in de spiegel bekijkt: Hij ziet zichzelf, maar zodra hij wegloopt is hij vergeten hoe hij eruitzag. Wie zich daarentegen spiegelt in de volmaakte wet die vrijheid brengt, en dat blijft doen, niet als iemand die hoort en vergeet, maar als iemand die ernaar handelt – hem valt geluk ten deel, juist om wat hij doet.
(Jacobus 1: 22 – 25)

Het Licht voor de wereld

2010-12-14T20:05:00.001+01:00

Ik ben het licht dat naar de wereld is gekomen, opdat iedereen die in mij gelooft niet meer in de duisternis is. (Johannes 12: 46)

Kijk op www.artway.eu voor een mooie meditatie over het bovenstaande schilderij…

Belangrijk

2010-12-12T12:35:00.000+01:00

Wat is het belangrijkste boek in het universum?
De Bijbel.
Welk boek in de Bijbel is één van de belangrijkste?
Romeinen.
Welk hoofdstuk in Romeinen is het belangrijkst?
Hoofdstuk 3.
Welke paragraaf in Romeinen 3 is het belangrijkst?
Vers 21-26.
Welk vers in die paragraaf is het belangrijkst?
Vers 25. Welk woord in vers 25 is het belangrijkst?
Verzoening.

Dus het belangrijkste woord in de belangrijkste vers in de belangrijkste paragraaf in de meest belangrijk hoofdstuk in een van de belangrijkste boeken binnen het belangrijkste boek in het universum is verzoening.
Dat woord is het waard om bestudeerd, begrepen en geëerd te worden. Klik hier voor de bron.

Gods gerechtigheid, waarvan de Wet en de Profeten al getuigen, wordt nu ook buiten de wet zichtbaar: God schenkt vrijspraak aan allen die in Jezus Christus geloven. En er is geen onderscheid. Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee bewijst God dat hij rechtvaardig is, want in zijn verdraagzaamheid gaat hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan. Hij wil ons nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid bewijzen: hij laat ons zien dat hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft. (Romeinen 3: 25 – 26)

Onrust…

2010-12-11T20:28:00.001+01:00

Moge God je zegenen met ontevredenheid
over gemakkelijke antwoorden, halve waarheden,
en oppervlakkige relaties,
opdat jij onverschrokken waarheid mag zoeken en liefde
diep in je hart.

Moge God je zegenen met woede
over onrechtvaardigheid, onderdrukking, en uitbuiting van mensen,
opdat jij onophoudelijk mag werken aan rechtvaardigheid,
vrijheid, en vrede voor allen.

Moge God je zegenen met tranen
die mogen vloeien met hen die lijden aan pijn,
afwijzing, of het verlies van een geliefde,
opdat jij je hand naar hen mag uitstrekken en
hun pijn in vreugde mag veranderen.

Moge God je zegenen met genoeg dwaasheid
om te geloven dat jij een verschil kan maken in deze wereld,
opdat jij, door Gods genade, kan doen
wat anderen voor onmogelijk houden.

Niet iedereen die “Heer, Heer” tegen mij zegt, zal het koninkrijk van de hemel binnengaan, alleen wie handelt naar de wil van mijn hemelse Vader. (Mattëus 7: 21)

De wet

2010-10-13T21:01:00.001+02:00

De laatste tijd hoor ik hem iets minder vaak. Niet dat hij onbelangrijk is, maar ik denk dat men er een beetje kriebelig van wordt. ‘t is ook allemaal zo streng en uitgekauwd. Soms wordt er dan een nieuw-testamentische versie van gelezen. Dat klinkt al een stuk liefdevoller. Eigenlijk kan iedereen hem wel dromen, de wet, maar als je mij vraagt wat het vierde gebod is, kan ik dat eerlijk gezegd niet klakkeloos opdreunen.
En toch zitten er goudklompjes tussen die aangeven hoe God nou eigenlijk is. Eigenlijk is dat al één van Zijn eigenschappen. Net als je denkt dat je weet hoe het zit, gaat er weer een deurtje open naar een heel nieuw inzicht die alles weer op zijn kop zet. God zit vol verrassingen.
Neem nou eens zo’n strenge regel:
”Voor de schuld van de ouders laat ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze mij haten” Wow, denk ik dan in eerste instantie, da’s lekker! Voor wat m’n opa (als hij God gehaat zou hebben) heeft geflikt, mag ik nog opdraaien? Nou dat blijkt wel mee te vallen, want er komt geen punt, maar een komma. Als die kinderen of kleinkinderen God haten, stapelt God de zonde van papa en opa er nog eens bovenop. In alle andere gevallen stopt het. Een voorbeeld daarvan is ook te lezen in Deuteronomium 24:16.
Als je bij het vierde geslacht aankomt en je gaat er vanuit dat een geslacht (of een generatie) ongeveer 25 jaar inhoudt, kijkt God 100 jaar lang naar de handel en wandel van de de nakomelingen van die persoon waar het allemaal mis mee ging.
De tekst gaat nog verder: “maar als ze mij liefhebben en doen wat ik gebied, bewijs ik hun mijn liefde tot in het duizendste geslacht.” Nou, daar zit de grote verrassing. Het duizendste geslacht is toch al gauw zo’n slordige 25.000 jaar. Die 100 jaar van controle vallen opeens volledig in het niet bij die 25.000 jaar liefde en zegen. Da’s nou echt iets waar ik van kan genieten. Neem daar dan bij dat de wet grofweg 3000 jaar geleden is opgetekend, dan blijft er vanaf nu nog bijna 23.000 jaar over met nog te bewijzen liefde!

Voor de schuld van de ouders laat ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze mij haten; maar als ze mij liefhebben en doen wat ik gebied, bewijs ik hun mijn liefde tot in het duizendste geslacht. (Exodus 20: 5b – 6)

His Masters voice

2010-09-26T00:26:00.001+02:00

De huisarts was net van plan om de kamer uit te gaan toen zijn ernstig zieke patient tegen hem zei:
“Dokter, ik ben bang om te sterven, kunt u mij zeggen wat er aan de andere kant is? Zachtjes zei de huisarts: “Ik heb geen idee.”
”Geen idee? U bent een christen en weet niet wat daar is?” De huisarts hield de deurklink vast, terwijl er van de andere kant het geluid van gekras en gejank te horen was. Toen hij de deur open deed, stoof een hond de kamer binnen en sprong tegen hem op, duidelijk blij om hem te zien.
De huisarts draaide zich weer om naar zijn patient en zei: “Zie je mijn hond? Hij is hier nog nooit geweest en wist niet hoe het er hier binnen uitzag. Hij wist alleen dat zijn baasje hier was en toen de deur open ging, rende hij zonder angst naar binnen. Ik weet zelf maar heel weinig van hoe het er na de dood uit ziet, maar dit weet ik wel:
Mijn Meester en Verlosser is daar en dat is genoeg.”

Broeders en zusters, dankzij het bloed van Jezus kunnen we zonder schroom binnengaan in het heiligdom, omdat hij voor ons met zijn lichaam een weg naar een nieuw leven gebaand heeft, door het voorhangsel heen. We hebben nu een hogepriester die dienstdoet in het huis van God; laten we God dan naderen met een oprecht hart en een vast geloof, nu ons hart gereinigd is, wij van een slecht geweten bevrijd zijn en ons lichaam met zuiver water is gewassen. Laten we zonder te wankelen datgene blijven belijden waarop we hopen, want hij die de belofte heeft gedaan is trouw. (Hebreeën 10: 19 – 23)

Gods beitel

2010-09-24T00:07:00.001+02:00

Door Jezus wordt duidelijk dat u uw vroegere levenswandel moet opgeven en de oude mens, die te gronde gaat aan bedrieglijke begeerten, moet afleggen, dat uw geest en uw denken voortdurend vernieuwd moeten worden en dat u de nieuwe mens moet aantrekken, die naar Gods wil geschapen is in waarachtige rechtvaardigheid en heiligheid. (Efeziërs 4 : 21b – 24)

Het dagboek van een bijbel

2010-06-26T13:22:00.001+02:00

Januari:
Dit is doorgaans een drukke tijd voor me. De meeste gezinsleden hebben het voornemen om me dit jaar eens helemaal door te lezen. Ze hielden me de eerste twee weken flink bezig, maar nu zijn ze me vergeten.

Februari:
Tijd voor de schoonmaak. Ik werd gisteren afgestoft en op mijn plek gezet. Mijn eigenaar heeft me vorige week eventjes gebruikt. Hij had een meningsverschil gehad en moest even een paar passages nalezen om te bewijzen dat hij gelijk had.

Maart:
Begin deze maand erg druk geweest. Mijn eigenaar is gekozen tot voorzitter van de ouderraad en heeft me gebruikt om zijn toespraak voor te bereiden.

April:
Deze maand kwam opa op visite. Hij hield mij een uur lang op zijn schoot terwijl hij 2 Kortinthiërs 1: 13 zat te lezen. Hij lijkt vaker aan me te denken dan de de andere gezinsleden in mijn huishouden.

Mei:
Ik heb een paar groene vlekken in mijn bladzijden gekregen. Er werden een paar lentebloemen tussen gepropt om te drogen.

Juni:
Ik lijk wel een plakboek. Er zitten allemaal papieren tussen mijn bladzijden. Een liturgie, een routebeschrijving en een menukaart. (een van de meisjes van het gezin is getrouwd)

Juli:
Vandaag ben ik in een koffer gestopt. Ik vermoed dat we op vakantie gaan. Ik wou dat ik thuis kon blijven, want ik weet bijna zeker dat ik ten minste twee weken in die koffer blijf zitten.

Augustus:
Ik zit nog steeds in de koffer.

September:
Ik ben weer thuis op mijn oude vertrouwde plekje. Ik heb ook veel gezelschap. Twee damesbladen en vier stripboeken liggen boven op me. Ik wou dat ik net zo vaak gelezen werd als zij.

Oktober:
Vandaag hebben ze een stukje uit me gelezen. Een van hen is erg ziek. Ik lig nu midden op de keukentafel.
Ik denk dat de dominee op bezoek komt.

November:
Ik sta in de boekenkast. Vandaag vroeg iemand of ik een plakboek was.

December:
De familie is druk, want de feestdagen komen er aan. Ik denk dat ik weer verdwijn onder inpakpapier en pakjes, zoals meestal het geval is rond Sinterklaas en oud & nieuw…

Weer anderen zijn als het zaad dat tussen de distels is gezaaid: ze hebben het Woord wel gehoord, maar de zorgen om het dagelijks bestaan en de verleiding van de rijkdom en hun verlangens naar allerlei andere dingen komen ertussen en verstikken het Woord, zodat het zonder vrucht blijft. Maar er zijn ook mensen die zijn als het zaad dat op goede grond is gezaaid: zij horen het Woord en aanvaarden het en dragen vrucht, sommigen dertigvoudig, anderen zestigvoudig en weer anderen honderdvoudig.
(Marcus 4: 18 – 20)

Asleep in the light

2010-05-25T21:47:00.001+02:00

Do you see, do you see, all the people sinking down,
Don't you care, don't you care, are you gonna let them drown,
How can you be so numb, not to care if they come,
You close your eyes and pretend the job's done.

Oh Bless me Lord, bless me Lord, you know it's all I ever hear,
No one aches, no one hurts, no one even sheds one tear,
But He cries, He weeps, He bleeds, and He cares for your needs,
And you just lay back and keep soaking it in, oh, can't you see it's such sin?

Cause He brings people to your door,
And you turn them away, as you smile and say,
God bless you, be at peace, and all Heaven just weeps,
Cause Jesus came to your door, you've left Him out on the streets.

Open up, open up, and give yourself away,
You've seen the need, you hear the cry, so how can you delay,
God's calling and you're the one, but like Jonah you run,
He's told you to speak, but you keep holding it in,
Oh, can't you see it's such sin?

The world is sleeping in the dark,
That the church can't fight, cause it's asleep in the light,
How can you be so dead, when you've been so well fed,
Jesus rose from the grave, and you, you can't even get out of bed,
Oh, Jesus rose from the dead, come on, get out of your bed.

How can you be so numb, not to care if they come,
You close your eyes and pretend the job's done,
You close your eyes and pretend the job's done,
Don't close your eyes, don't pretend the job's done.
Come away, come away, come away with Me, My love,
Come away, from this mess, come away with Me, My love.

Broeders en zusters, als een van u afdwaalt van de waarheid en een ander laat hem daarheen terugkeren, dan mag hij weten:
wie een zondaar van het dwaalspoor terugbrengt, redt hem van de dood en wist tal van zonden uit.
(Jacobus 5: 19 – 20)

Je hebt maar één leven – verspil het niet

2010-05-24T20:23:00.001+02:00

Eigenschappen van God

2010-05-24T11:48:00.001+02:00

In 1 Johannes 4 staat een paar keer expliciet vermeld dat God liefde is.
Vervang je in 1 Korinthe 13 het woord Liefde (en aanverwante verwijzingen) voor God,
dan komen er een aantal belangrijke eigenschappen van God naar voren:

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen, had ik God niet,
ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.
Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen,
al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen,
had ik God niet, ik zou niets zijn.
Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven.
Al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn,
had ik God niet, het zou mij niet baten.

God is geduldig en vol goedheid.
God kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid.
God is niet grof en niet zelfzuchtig,
God laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan,
God verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.

Alles verdraagt God,
alles gelooft God,
alles hoopt God,
in alles volhardt God.

God zal nooit vergaan.
Profetieën zullen verdwijnen,
klanktaal zal verstommen,
kennis verloren gaan,
want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt.

Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. (1 Korinthe 13:13)

Work

2010-04-27T22:55:00.001+02:00

When you
go to work
for Jesus
you will
surely be
fired,
but
He will never
let you go.

Binnenkort wordt ik benoemd als diaken, voor een periode van 4 jaar. Ik heb niet de illusie dat het in die periode allemaal van een leien dakje zal gaan. Het bovenstaande gedicht las ik op Poems and Prayers en vond het erg toepasselijk.
(Overigens niet alleen voor mijzelf, maar voor iedereen die een taak vervuld waarmee hij of zij God dient…)

Laat daarom iedereen die denkt dat hij stevig overeind staat oppassen dat hij niet valt. U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.
(1 Korinthiërs 10: 12 – 13)

De gift

2010-04-25T11:02:00.001+02:00

Rijk is arm.
Zwak is sterk.
De echte gift,
is het hart van de gever.

Hij ging tegenover de offerkist zitten en keek hoe de mensen er geld in wierpen. Veel rijken gooiden veel geld in de kist. Er kwam ook een arme weduwe, die er twee muntjes in gooide, ter waarde van niet meer dan een quadrans. Hij riep zijn leerlingen bij zich en zei tegen hen: ‘Ik verzeker jullie: deze arme weduwe heeft meer in de offerkist gedaan dan alle anderen die er geld in hebben gegooid; want die hebben gegeven van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede alles gegeven wat ze had, haar hele levensonderhoud.’ (Marcus 12: 41 – 44)

Jezus is en blijft bij je.

2010-04-24T11:25:00.001+02:00

De boodschap klinkt goed.
En de muziek ook, by-the-way…

En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.
(Matteüs 28: 20b)

Human Resource Management

2010-03-07T21:47:00.001+01:00

Memorandum

AAN:
Jezus van Nazareth, Zoon van Jozef
Houtbewerkings- en Timmermansbedrijf
Nazareth

VAN:
Jordaan Management Consultants
Jeruzalem

Geachte heer,

Wij danken u voor het indienen van de CV’s van de twaalf personen die u heeft uitgekozen voor het bekleden van een managementpositie in uw nieuwe organisatie. Inmiddels hebben wij elk van hen onderworpen aan een aantal uitgebreide assesments. De resultaten hiervan door middel van de modernste software applicaties door ons geanalyseerd en alle kandidaten zijn bovendien onderworpen aan een uitgebreid psychologisch onderzoek.
Naar onze mening beschikken de meeste kandidaten niet over de juiste ervaring, achtergrond en opleiding om de dagelijkse leiding van het type organisatie dat u voor ogen heeft op zich te nemen. Zij beschikken niet over de juiste teamgeest. Wij adviseren u dan ook om verder te zoeken naar personen met betere leidinggevende kwaliteiten, meer ervaring op managementgebied en met de juiste opleiding.

Simon Petrus is emotioneel onstabiel en heeft last van driftbuien. Andreas mist elke kwaliteit om leiding te kunnen geven. De twee broers, Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, plaatsen persoonlijk belang boven loyaliteit aan de organisatie. Thomas heeft een houding die neigt tot ondermijning van het moreel doordat hij vaak zaken ter discussie stelt. Wij voelen het als onze plicht om u te verwittigen van het feit dat Mattheüs op de zwarte lijst staat van de Kamer van Koophandel van Groot-Jeruzalem.
Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Thaddeüs hebben beslist radicale neigingen en laten beiden een hoge score zien op de manische depressiviteitsschaal.

Een van de kandidaten blijkt echter een groot potentieel te bezitten. Hij is een bekwaam man en is zeer inventief, komt snel in contact met andere mensen, heeft een scherp zakelijk inzicht en heeft bovendien contacten in de hoogste regionen. Hij is zeer gemotiveerd, ambitieus en verantwoordelijk. Wij adviseren u dan ook om Judas Iskariot aan te stellen als uw controller en rechterhand. Alle andere profielen spreken verder voor zich.
Wij wensen u veel succes in uw nieuwe onderneming.

Hoogachtend,

Jordaan Management Consultants.

Het was kort voor het pesachfeest. Jezus wist dat zijn tijd gekomen was en dat hij uit de wereld terug zou keren naar de Vader. Hij had de mensen die hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. Jezus en zijn leerlingen hielden een maaltijd. De duivel had intussen Judas, de zoon van Simon Iskariot, ertoe aangezet Jezus te verraden. Jezus, die wist dat de Vader hem alle macht had gegeven, dat hij van God was gekomen en weer naar God terug zou gaan, stond tijdens de maaltijd op. Hij legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om en goot water in een waskom. Hij begon de voeten van zijn leerlingen te wassen en droogde ze af met de doek die hij omgeslagen had. Toen hij bij Simon Petrus kwam, zei deze: ‘U wilt toch niet mijn voeten wassen, Heer?’ Jezus antwoordde: ‘Wat ik doe, begrijp je nu nog niet, maar later zul je het wel begrijpen.’ ‘O nee,’ zei Petrus, ‘míjn voeten zult u niet wassen, nooit!’ Maar toen Jezus zei: ‘Als ik ze niet mag wassen, kun je niet bij mij horen,’ antwoordde hij: ‘Heer, dan niet alleen mijn voeten, maar ook mijn handen en mijn hoofd!’ Hierop zei Jezus: ‘Wie gebaad heeft hoeft alleen nog zijn voeten te wassen, hij is al helemaal rein. Jullie zijn dus rein – maar niet allemaal.’ Hij wist namelijk wie hem zou verraden, daarom zei hij dat ze niet allemaal rein waren. (Johannes 13: 1 – 11)

De goede herder

2010-02-13T09:06:00.000+01:00

Als iemand geboren is in een stal…
Als zijn wieg een voederbak was…
Als de eerste kraamvisite herders uit het veld waren…

…dan zijn dat de eerste voortekenen dat het een goede herder zal zijn.

Ik ben de goede herder. Ik ken mijn schapen en mijn schapen kennen mij, zoals de Vader mij kent en ik de Vader ken. Ik geef mijn leven voor de schapen. (Johannes 10: 14 – 15)

Anti-psalm 23

2010-02-12T22:56:00.001+01:00

Ik ben op mezelf aangewezen.
Niemand kijkt naar mij om of neemt het voor mij op.
Ik ervaar een voortdurende behoefte.
Niets is echt in orde.
Ik ben altijd rusteloos.
Ik raak gemakkelijk gefrustreerd en teleurgesteld.
Het is één grote jungle – ik voel me overweldigd.
Het is één grote woestijn – ik heb dorst.
Mijn ziel voelt kapot, verdraaid en ingeklemd aan.
Ik kan mezelf niet genezen.
Ik struikel verder over donkere paden.
En nog steeds wil ik beslist doen wat ík wil, wanneer ík het wil en hoe ík het wil.
Maar het leven is verwarrend.
Waarom lukt iets nooit echt helemaal?
Ìk wordt achtervolgd door leegte en zinloosheid – schaduwen van de dood.
Ik ben bang voor het grote lijden en de uiteindelijke ondergang.
De dood wacht mij op aan het einde van elke weg.
Maar daar denk ik liever niet aan.
Ik vind geen blijvende vertroosting.
Ik ben alleen…geconfronteerd met alles wat me pijn zou kunnen doen.
Zijn mijn vrienden wel échte vrienden?
Andere mensen gebruiken me voor hun eigen doeleinden.
Ik kan niemand echt vertrouwen.
Niemand neemt het voor me op.
Niemand geeft echt om mij, behalve ikzelf.
Mijn glas is nooit vol genoeg.
Ik voel me leeg en verlaten.
Teleurstelling is mijn dagelijkse metgezel.
Zal ik gewoon worden uitgewist in het niets?
Zal ik altijd alleen zijn, thuisloos, een vrije val maken in de leegte?
Sartre zei al: “de hel, dat zijn de anderen.”
Maar ik moet er aan toe voegen: de hel, dat ben ik zelf ook.”
Ik voel me een levende dode.
En dan sterf ik…

Zo kan het voelen als God uit het zicht verdwenen is. Maar zo hoeft het niet te eindigen.
Je bent zelf niet het middelpunt van het universum. Dat is Jezus. En niets of niemand krijgt Hem daar weg. Hij is Degene die er was, is en altijd zal zijn.
Als je Hem leert kennen en ontdekt wat Hij aan het kruis voor je heeft gedaan, worden opeens groene weiden en rustige wateren zichtbaar, waar je altijd naar toe kunt rennen, dankzij Zijn voltooide werk op Golgota.
Dan ziet het leven eruit als in de echte psalm 23:

De HEER is mijn herder,
het ontbreekt mij aan niets.
Hij laat mij rusten in groene weiden
en voert mij naar vredig water,
hij geeft mij nieuwe kracht en leidt mij langs veilige paden
tot eer van zijn naam.
Al gaat mijn weg
door een donker dal,
ik vrees geen gevaar,
want U bent bij mij,
uw stok en uw staf,
zij geven mij moed.
U nodigt mij aan tafel
voor het oog van de vijand,
U zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.
Geluk en genade volgen mij
alle dagen van mijn leven,
ik keer terug in het huis van de HEER
tot in lengte van dagen.

Bron: Justin Taylor.

Wat is geloof?

2010-02-07T22:53:00.002+01:00

"Geloof is vertrouwen dat Christus is wat Hij zegt te zijn en dat Hij zal doen wat Hij beloofd heeft te doen en dit dan vervolgens van Hem te verwachten."

- C.H. Spurgeon -

Het been van de missionaris

2009-12-30T20:37:00.001+01:00

Er was eens een missionaris die door kannibalen ontvoerd was. “Ik neem aan dat u van plan bent om mij op te eten?”, vroeg de missionaris toen de voorbereidingen voor de maaltijd al in volle gang waren. Het kannibalenstamhoofd gromde instemmend. “Als ik u was, zou ik eerst maar eens een stukje proeven, om te zien of ik wel lekker ben”, zei de missionaris, terwijl hij zijn mes pakte. Vervolgens sneed hij een stuk van zijn kuit af, gaf het aan het stamhoofd en zei: “Probeer maar eens.” De kannibaal nam een hap en verslikte zich. De missionaris bleek een been van kurk te hebben. Het stamhoofd had zijn eetlust verloren en de missionaris bleef verder gespaard. Jaren eerder had de missionaris de pech gehad om zijn been te moeten verliezen. Sindsdien moest hij zich behelpen met een kunstbeen. Achteraf bleek dit zijn leven te hebben gered en was het gevolg dat er een grote zendingsgemeente ontstond die anders door de kannibalen in de kiem was gesmoord.

En wij weten dat voor wie God liefhebben, voor wie volgens zijn voornemen geroepen zijn, alles bijdraagt aan het goede. (Romeinen 8: 28)

Een witte kerst

2009-12-17T22:05:00.001+01:00

Een kerstverhaal van Godfried Bomans

Er was eens een man die het kerstfeest grondig wilde vieren. Hij haalde een laddertje uit de schuur en spande langs het plafond de rode papieren slingers die daarvoor garant zijn. Aan de lamp hing hij een van die rode bellen, die opgevouwen weinig lijken, maar naderhand nog aardig meevallen. Toen dekte hij de tafel. Hij had hiervoor urenlang over drie winkels verdeeld in de rij gestaan, maar het zag er dan ook goed uit. Naast elk bord stak hij ten slotte een kaarsje aan, waarvan je er tien in een doos koopt, en klapte in zijn handen. Dit was het teken om binnen te komen. Zijn vrouw en kinderen, die al die tijd in de keuken elkaar met een verlegen glimlach hadden aangekeken, kwamen bedremmeld binnen.
"Nee maar," zeiden ze, "dat had je niet moeten doen."
Maar omdat hij het toch gedaan had gingen ze blij zitten en keken elkaar warm aan.
"En nu gaan we niet alleen smullen," zei de man, " we moeten ook beseffen wat er nu eigenlijk gebeurd is."
En hij las voor hoe Maria en Jozef alle herbergen afliepen, maar nergens was er plaats. Maar het kind werd ten slotte toch geboren, zij het in een stal. En toen begonnen ze te eten, want nu mocht het, al was er dan veel ellende in de wereld.
"Kijk," zei de man "dat is nu Kerst vieren en zo hoort het eigenlijk." En daarin had hij gelijk. En zij verwonderden zich over de hardvochtigheid van al die herbergiers, maar het was ook tweeduizend jaar geleden moet je denken, zo iets kwam nu niet meer voor. En op dat ogenblik werd er gebeld. De man legde de banketstaaf die hij juist aan de mond bracht, verstoord weer op zijn bord.
"Dat is nu vervelend," zei hij, "er is ook altijd wat." Hij knoopte zijn servet los, sloeg de kruimels van zijn knie en slofte naar de voordeur.
Er stond een man op de stoep met een baard en heldere, lichte ogen. Hij vroeg of hij hier ook schuilen mocht, want het sneeuwde zo. Het was namelijk een witte Kerst, dat heb ik nog vergeten te zeggen, hoe kan ik zo dom zijn. De beide mannen keken elkaar een ogenblik zwijgend aan en toen werd de een door een grote drift bevangen. "Uitgerekend op Kerstmis," zei hij, "zijn er geen andere avonden." En hij sloeg de deur hard achter zich dicht. Maar terug in de kamer kwam er een vreemd gevoel over hem en de tulband smaakte hem niet. "Ik ga nog eens even kijken," zei hij, "er is iets gebeurd, maar ik weet niet wat." Hij liep terug naar de stoep en keek in de warrelende sneeuw. Daar zag hij de man nog juist om de hoek verdwijnen, met een jonge vrouw naast zich, die zwanger was.
Hij holde naar de hoek en tuurde de straat af, maar er was niemand meer te zien. Die twee leken wel in de sneeuw te zijn opgelost. Want het was, zoals gezegd, een witte Kerst. Toen hij weer in de kamer kwam zag hij bleek en er stonden tranen in zijn ogen. "Zeg maar even niets," zei hij, "die wind is wat schraal, het gaat wel weer over." En dat was ook zo, men moet zich over die dingen kunnen heen zetten. Het werd nog een heel prettig Kerstfeest, het was in jaren niet zo echt geweest. Het bleef sneeuwen, de hele nacht door en zelfs het kind werd opnieuw in een schuur geboren.

Uit: "Sprookjes van Godfried Bomans" ISBN: 90-10-04483-1

Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad. (Lucas 2:7)

Wil je de koning ontmoeten?

2009-12-06T22:45:00.001+01:00

Er was eens een jongetje dat de koning wilde ontmoeten. Hij vertrok van huis, liep door het mooie landschap op weg naar het kasteel van de koning. Hij liep en liep, terwijl hij dacht aan alle bijzondere dingen waar hij en de koning het samen over zouden hebben. Ook probeerde hij zich voor te stellen hoe prachtig het kasteel was. Hij was maar een kleine jongen, maar dat weerhield hem er niet van om met de koning te gaan praten en in zijn nabijheid te zijn. Dat was immers wat hij dolgraag wilde.

Uiteindelijk, na een tocht van vele lange dagen, kwam het kasteel van de koning in zicht. Het was nog veel majestueuzer dan de jongen zich had kunnen voorstellen! Hij kon niet wachten om de koning te vertellen hoe mooi hij alles vond en hoe hij van de tocht door het prachtige landschap had genoten. De jongen zette het nu op een lopen in de richting van het kasteel.

Maar…
Toen hij dichter bij het kasteel kwam, ontdekte hij overal schildwachten. Hij zag wachttorens met een overdaad aan vuurkracht en de wachters keken niet vriendelijk. De jongen begon langzamer te lopen en stopte.
De wachters ontdekten de jongen, trokken hun wapens en namen een dreigende houding aan. Ze keken hem strak aan.

”Ik… Ik wil alleen maar de koning zien,” stamelde de jongen.
”Maak dat je wegkomt!”, schreeuwden de wachters.

Nou, dat liet de jongen zich geen twee keer zeggen. Na die lange tocht en al het fantaseren over de koning, na al die wensen en hoop, draaide hij zich om en rende weg. Doodsbang en zo snel als zijn benen hem dragen konden.
Hij begon te huilen. Hij wilde zo graag met de koning over prachtige dingen praten en alle mooie dingen zijn zijn huis bekijken. En hij kon niet eens in de buurt van het kasteel komen. Ten slotte stopte de jongen met rennen en ging in het gras zitten, terwijl dikke tranen over zijn wangen biggelden.

Op dat moment kwam er een jongeman aangelopen. Hij droeg een tas met boodschappen en floot een mooi wijsje. Hij zag de jongen zitten en stopte. “Zeg jongen, wat is er aan de hand?” vroeg hij. “Waarom ben je zo verdrietig?”

”Meneer, ik heb dagen gelopen om de koning te bezoeken en toen waren en die wachters en ik was bang en ik wilde alleen maar de koning vertellen hoe mooi alles is en alle mooie dingen zien in zijn kasteel en er spelen en de koning vertellen dat ik hem zo graag wilde zien.”
”Wow, even rustig aan. Hij lijkt er op dat je een zware dag achter de rug hebt,” zei de man terwijl hij zijn boodschappentas op de grond zette. Hij opende de tas en begon er in te rommelen.

“Kijk eens, hier heb ik water voor je om je dorst te lessen. Rust eerst maar eens een beetje uit. ””

”Ja, dank u,” zei de jongen. “Ik geloof niet dat ik ooit nog naar het kasteel terug ga.”
De man keek de jongen bedachtzaam aan. “Weet je, waarom probeer je het niet nog een keer? Dan ga ik deze keer met je mee.”
”Nou meneer, dan kent u die wachters nog niet! Ze zijn groot! En gemeen! En ze schreeuwden tegen me!

De man glimlachte. Hij kon zien dat de jongen ook om hem bezorgd was. Hij stond op en klopte het stof van zijn kleren. “Kom maar mee,”zei hij. “Misschien vinden we ook nog wat te eten onderweg.” En hij stak zijn hand uit.
De jongen keek op naar de man en keek vervolgens naar het kasteel. Hij was zo dichtbij! “Nou,” dacht hij, “zelfs al kan ik niet bij de koning komen, misschien kan ik nog wel wat te eten krijgen voordat ik weer naar huis ga.”
En met die gedachte stond de jongen op en pakte de hand van de man vast.

Naarmate ze dichter bij het kasteel van de koning kwamen, hield hij de hand van de man steeds steviger vast.
Tenslotte werden ze ook opgemerkt door de wachters van de koning: Een doodsbang jongetje aan de hand van een man met een boodschappentas. De jongen had het niet meer toen de wachters aan kwamen lopen.
”Weet u, meneer, we hoeven dit niet per sé te doen hoor! Ik wil liever geen pak slaag. Ik ga wel weer terug. Het was aardig van u dat u even stopte, maar we kunnen nu toch echt beter omkeren,” brabbelde de jongen.
De man hield de hand van de jongen stevig vast en zei: “Kind, we zijn nu al zo ver gekomen. Vertrouw me nog heel even en laten we kijken wat er gaat gebeuren.”

”Oke…”

De twee kwamen dichter bij het kasteel en de wachter zagen hen aankomen. De man keek naar de jongen en knipoogde. De jongen dacht dat de man gek geworden was, totdat hij weer naar de wachters keek. Ze glimlachten! De wachters die er eerst het gemeenst uit hadden gezien, grijnsden nu van oor tot oor! Ze deden zelfs de ophaalbrug voor hen naar beneden. Ze konden zonder problemen door de poort naar binnen.
De jongen was stomverbaasd.
”Wie bent u?” vroeg hij verblufd.
“Nou,” zei de man, “ik ben de Zoon van de Koning. Doordat je je vertrouwen en geloof op Mij gesteld hebt, mag je het kasteel in en bij de koning zijn.” De jongen barstte in lachen uit.
“Mag ik naar huis gaan om het aan mijn ouders te vertellen?” vroeg de jongen. “Dan kunnen ze ook op visite komen! ” Nu was het de beurt aan Jezus om te lachen. ”Dat lijkt me het beste wat je maar kunt doen.”

Wil je de Koning ontmoeten? Maak dan eerst kennis met Zijn Zoon.

Waarachtig, ik verzeker u: wie de schaapskooi niet binnengaat door de deur maar ergens anders naar binnen klimt, is een dief of een rover. Wie door de deur naar binnen gaat, is de herder van de schapen. Voor hem doet de bewaker open. De schapen luisteren naar zijn stem, hij roept zijn eigen schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten. Wanneer hij al zijn schapen naar buiten gebracht heeft, loopt hij voor ze uit en de schapen volgen hem omdat ze zijn stem kennen. Iemand anders volgen ze niet, ze lopen juist van hem weg omdat ze de stem van een vreemde niet kennen.’ Jezus vertelde hun deze gelijkenis, maar ze begrepen niet wat hij bedoelde. Hij ging verder: ‘Waarachtig, ik verzeker u: ik ben de deur voor de schapen. Wie vóór mij kwamen waren allemaal dieven en rovers, maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd. Ik ben de deur: wanneer iemand door mij binnenkomt zal hij gered worden; hij zal in en uit lopen, en hij zal weidegrond vinden. (Johannes 10: 1-9)

Altijd gelijk?

2009-11-21T22:55:00.001+01:00

“Het is geen onderdeel van het christelijk geloof te beweren dat de volgelingen van Jezus altijd gelijk hebben. Jezus zelf leerde zijn volgelingen een gebed met een zin waarin God om vergeving gevraagd wordt. Hij moet hebben gedacht dat we dat nodig zouden blijven hebben”

- Tom Wright, Eenvoudig christelijk, blz 23 -

Belijden we onze zonden, dan zal Hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad. (1 Johannes 1:9)

Het hangt af van wie het in handen heeft

2009-10-29T18:00:00.000+01:00

Een tennisracket is nutteloos in mijn handen.
Maar als Roger Federer hem vast heeft, wordt er Wimbledon mee gewonnen.
Het hangt af van wie het in handen heeft.

Een penseel in mijn handen staat garant voor een kliederboel.
Een penseel in de handen van Vincent van Gogh, staat garant voor een meesterwerk.
Het hangt af van wie het in handen heeft.

Met een stok in mijn hand kan ik een kat mijn tuin uit jagen.
Met een stok in zijn hand kon Mozes de zee splijten.
Het hangt af van wie het in handen heeft.

Een slinger in mijn handen is niet meer dan een stuk speelgoed.
Een slinger in handen van David is een machtig wapen
Het hangt af van wie het in handen heeft.

5 broden en 2 vissen in mijn handen zijn goed voor een lunch voor 5 personen
5 broden en twee vissen in Gods handen zijn goed voor een lunch voor 5000 mensen.
Het hangt af van wie het in handen heeft.

Met spijkers in handen zou ik een vogelhuisje kunnen maken.
Met spijkers in handen maakte Jezus redding voor de hele wereld mogelijk.
Het hangt af van wie het in handen heeft.

Je kunt al je zorgen, dromen, angsten, hoop, verdriet
of wat dan ook in Gods handen leggen want,
het hangt af van van wie het in handen heeft…

U verheugt mij, HEER, met uw daden, ik juich om wat uw hand verricht. (Psalm 92:5)

Werk in uitvoering

2009-10-25T19:33:00.001+01:00

De dagelijkse werkzaamheden van een christen zijn. . .

zich verzetten tegen de duivel,
zichzelf verloochenen,
de wereld overwinnen,
het vlees met zijn neigingen en lusten kruisigen,
Christus navolgen
en wandelen met God.

- William Plumer -

(Efeziërs 4: 25 – 32)

De donkere kamer

2009-10-21T21:49:00.001+02:00

Angst is de donkere kamer
waar de duivel
jouw negatieven ontwikkelt.

U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’ (Romeinen 8:15)

Vogels

2009-10-03T15:04:00.001+02:00

Zijn vrouw stond zondagochtend vroeg op en zorgde dat zij en haar kinderen op tijd klaar waren om naar de kerk te gaan. Hij zat in de woonkamer de krant te lezen en keek af en toe naar buiten, waar het sneeuwde.
Hij had de discussie al eerder met zijn vrouw gevoerd, maar dat had niets veranderd. "Waarom ga je niet met ons mee deze keer?" vroeg ze. Hij keek niet op van zijn krant.
"Dat weet je best!”, zei hij hardop, terwijl hij in gedachten zijn antwoord formuleerde. " God geeft toch niets om nietige mensjes zoals wij. "
De man dacht er nog eens over na: "Als God zo perfect is en zo groot is, waarom zou hij dan iets om ons geven? Als God zo machtig is, waarom zou Hij dan zijn Zoon mens laten worden? Waarom zou hij zo diep bukken om ons helpen .... als God werkelijk zo groot is. "
Het was stil in huis, op het geluid van het knetterende vuur in de open haard na. Opeens hoorde hij van buiten een paar doffe klappen. De man legde zijn krant opzij en liep de hal in. Buiten onder het raam vond hij een groepje ineengedoken vogels. Ze waren tegen het raam aangevlogen en waren in angst en verwarring op de grond gevallen. Ze kropen dicht tegen elkaar aan in de sneeuw en probeerden erachter te komen wat ze moesten doen. De man had medelijden met de vogels. Hij dacht bij zichzelf: "Als ik die vogels nu in de schuur kan krijgen, dan zitten ze tenminste lekker warm en droog en kunnen ze een beetje bijkomen." Dus hij ging naar buiten en opende de deur van de schuur. Hij wachtte in de kou, maar de vogels bewogen niet.
"Weet je wat, ik schuif ze met mijn voet wel naar de schuurdeur," dacht de man. Maar toen hij probeerde de vogels in de richting van de schuurdeur te schuiven, strompelden ze alle kanten op. Pas nadat hij ze alleen had gelaten, kwamen ze weer terug naar hun plek in de sneeuw.
De man had nog een laatste plan. Hij ging terug het huis in en pakte een stuk brood. Hij brak het in kleine stukjes en maakte zo een spoor van brood naar de schuurdeur. Maar de vogels doken alleen nog maar dichter tegen elkaar aan en negeerden het geschenk van de man dat hun leven zou kunnen redden.
Verdwaasd stond de man te kijken naar de vogels, zich afvragende wat hij moest doen om ze van de vrieskou te redden. Hij dacht bij zichzelf: "Als ik een vogel zou kunnen worden, zou ik ze naar de warme schuur kunnen leiden en dan zouden ze hier niet van de kou hoeven omkomen."
Hij krabde zich achter zijn oren en dacht er nog eens over na.
En eindelijk had hij het begrepen…

Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. ( Johannes 1: 14)

Vandaag heb ik dat eens niet gedaan

2009-09-23T21:46:00.001+02:00

Op een middag kwam er een man thuis van zijn werk en vond een totale chaos in zijn huis.
Zijn drie kinderen waren buiten, nog in hun pyjama's, aan het spelen in de modder en de voortuin lag bezaaid met lege snoepwikkels. De deur van zijn auto stond open, net als de voordeur van het huis en de hond was in geen velden of wegen te bekennen.
Toen hij naar binnen ging, vond hij een nog grotere puinhoop. Een lamp was omgestoten, de kussens van de bank lagen door de hele woonkamer, de TV stond keihard aan op een tekenfilmkanaal en overal lagen speelgoed en kledingstukken. In de keuken stond de gootsteen vol met viese vaat en op de grond was goed te zien wat er voor het ontbijt zoal genuttigd was. De koelkastdeur stond wagenwijd open, de vloer was bezaaid met hondenbrokken, een gebroken glas lag onder de tafel, en bij de achterdeur lag een flinke lading zand. Hij snelde de trap op, stapte over speelgoed en nog meer stapels kleren, op zoek naar zijn vrouw. Hij was bang dat ze ziek was worden, of dat er iets ernstigs was gebeurd. Hij kwam een klein straaltje water tegen dat zijn weg onder de badkamerdeur door gevonden had,
terwijl hij werd aangestaard door een flinke bult met natte handdoeken, zeep en nog meer speelgoed dat uitgestrooid op de grond lag. Er lagen kilometers wc-papier door de hele badkamer en de muren en spiegels zaten onder de tandpasta. Toen hij rende naar de slaapkamer, vond hij zijn vrouw nog in bed liggend, terwijl ze een roman zat te lezen. Ze keek hem aan, glimlachte en vroeg hoe zijn dag geweest was.
Hij keek haar verbijsterd aan en vroeg: "Wat is hier gebeurd vandaag?" Ze glimlachte opnieuw en antwoordde:
"Je weet toch dat je elke dag wanneer je thuiskomt, je me vraagt wat ik in ‘s hemelsnaam gedaan heb vandaag?"
"Ja" zei hij ongelovig. Ze antwoordde "Nou, vandaag heb ik dat eens niet gedaan."

U, mannen, moet verstandig omgaan met uw vrouw, die brozer is dan u. Behandel haar met respect, want zij deelt samen met u in de genade van het nieuwe leven. Dan staat niets uw gebeden in de weg. (1 Petrus 3:7)

Hoe sterk U bent

2009-09-12T20:42:00.001+02:00

Heb medelijden God: ik kom bij U;
onder Uw vleugels kom ik, als een kuiken,
bescherming zoeken met mijn ogen dicht
totdat het veilig is.

Ik reken steeds op God omdat Hij helpt.
Vanuit de hemel zal Hij antwoord geven
en wie mij haten worden weggevaagd
omdat Hij van mij houdt.

Ik wordt omsingelt door mijn vijanden
die uit zijn op mijn bloed zij zijn gewapend
met scherpe tanden. Met een scherpe tong.
En daarom ben ik bang.

Laat heel de aarde en de hemel, Heer,
voelen hoe sterk U bent.

Ik was er toch nog bijna ingetrapt:
Zij maakten plannen om mij kwijt te raken;
de kuil die zij voor mij hadden gemaakt
die werd hun eigen graf.

Nu weet ik dat ik veilig ben, mijn God.
Ik maak muziek op alle instrumenten
die ik kan vinden en ik zing mijn lied
de hele lange dag.

Psalmen voor nu, Psalm 57

Hoera, ik ben dood!

2009-08-25T23:06:00.001+02:00

Het klinkt misschien gek, maar ik ben dood. En da’s niet sinds kort, maar al een hele tijd zo. Ergens op een vrijdagmiddag in het jaar 33 is het gebeurd. Op het moment dat Jezus riep: “Het is volbracht.”
Gelukkig ben ik drie dagen later samen met hem ook weer opgestaan. En sinds die memorabele dag heb ik er een nieuwe eigenschap bij gekregen. Ik ben dood voor de zonde, dat wil zeggen, ik ben bevrijd van de macht van de zonde. Mijn oude ‘ik’ ligt sinds hij samen met Jezus aan het kruis is gestorven nog steeds in een graftuin in Jeruzalem, beter bekend als de hof van Getsemané. Daar heeft het kruis voor gezorgd. Misschien denk je: “Leuk bedacht Niko, maar je bent een mens en je doet nog steeds zonden.” Ja, dat klopt. Ik heb ook niet echt het idee dat het er minder worden, want in ieder mens is nog steeds zonde aanwezig.
Daarom blijf ik afhankelijk van het bloed van Jezus, dat reinigt van de zonden die ik nog altijd doe. Tenminste, als ik ze belijd en er vergeving voor vraag. Maar sinds Jezus (en ik met hem) is opgestaan uit de dood heb ik van hem een nieuw leven gekregen en een van de eigenschappen van dat nieuwe leven is ‘niet zondigen’.
Je kunt het misschien een beetje vergelijken met een stuk hout dat de eigenschap heeft om op het water te blijven drijven. Hout kan niet zinken, maar als het onder water wordt gehouden kan het niet blijven drijven. Ik (en ieder christen) moet er dus voor zorgen dat ik die eigenschap houd van het nieuwe leven. Daarvoor moet ik niet in mijn oude leven blijven, maar in mijn nieuwe leven, in Christus.
Als ik dat doe, kom ik altijd weer bovendrijven. De zonde heeft dan geen macht om me kopje onder te houden.
En hoe dat moet? In Christus blijven? Door te geloven dat hij echt voor jou en mij gestorven is en de macht van de zonde heeft overwonnen. Maar ook door vergeving te vragen als ik erken dat ik weer eens kopje onder in de zonde ben gegaan. In Christus blijven betekent ook dat we al in hem zijn. We hoeven dus zelf niets te doen om deel aan hem te hebben, want hij heeft ons al in zijn hart gesloten.

Wanneer wij met Christus zijn gestorven, geloven we dat we ook met hem zullen leven, omdat we weten dat hij, die uit de dood is opgewekt, niet meer sterft. De dood heeft geen macht meer over hem. Hij is gestorven om een einde te maken aan de zonde, voor eens en altijd; en nu hij leeft, leeft hij voor God. Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God. Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. (Romeinen 6: 8 – 13)

Verspil je leven niet.

2009-08-23T19:55:00.002+02:00

Slik, er moet nog wel het een en ander veranderen, voordat ik het volmondig na kan zeggen. Waar is jouw schat?

Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn. (Matteüs 6: 19 - 21)

Paley

2009-08-04T19:16:00.001+02:00

Bij het wandelen op een heideveld stootte ik m'n voet tegen een steen. Er werd me gevraagd hoe die steen daar kwam. Ik kon antwoorden dat voor zover ik wist hij daar altijd al had gelegen; Het zou misschien niet zo gemakkelijk zijn het absurde van de vraag aan te tonen. Maar stel dat ik een horloge op de grond had gevonden en men mij vroeg hoe het kwam dat die zich daar bevond, dan zou ik nauwelijks aan het vorige antwoord denken. Namelijk, dat voor zover ik wist het daar altijd al had gelegen. Elke uiting van ontwerp in het horloge, bestaat in de werken van de natuur, met het verschil dat de natuur groter en meer is en dan wel op een dergelijk niveau dat het alle berekeningen overstijgt.

- William Paley, Natural Theology (1802) -

Want wat een mens over God kan weten is hun bekend omdat God het aan hen kenbaar heeft gemaakt. Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar. (Romeinen 1: 19 – 20)

Tak

2009-07-31T21:35:00.001+02:00

Stel dat je op een hoge rotspunt staat. Je verliest je evenwicht en valt naar beneden. Tijdens je val zie je een tak uit de rotsen steken. Die tak is je enige hoop en is meer dan sterk genoeg om jou te kunnen dragen. Hoe kan die tak je redden? Als je hoofd vol zit met de intellectuele zekerheid dat die tak je kan redden, maar je steekt je hand niet uit om hem te grijpen, ben je alsnog verloren. Als je hoofd vol zit met twijfels en onzekerheid over de vraag of de tak je wel kan houden, maar je steekt je hand toch uit om hem te grijpen, ben je gered. Waarom? Het is niet de kracht van je geloof, maar het object van je geloof dat je redt. Sterk geloof in een zwakke tak is dodelijk inferieur aan een zwak geloof in een sterke tak.
Dit betekent dat je niet hoeft te wachten tot al je twijfels en angsten verdwenen zijn voordat je Christus kunt vastgrijpen. Bega geen vergissing door te denken dat je al je wantrouwen moet hebben uitgebannen voordat je God kunt ontmoeten. Dan zal jouw geloof de zoveelste manier worden om je eigen Redder te zijn. Werken aan de kwaliteit en de puurheid van je toewijding wordt dan een manier om redding te verdienen en iets van God gedaan te krijgen. Maar het zijn niet de diepte en de puurheid van ons hart die ons redden, maar het werk van Jezus Christus voor ons.

Tim Keller - In alle redelijkheid, blz 241-242.

Broeders en zusters, ik herinner u aan het evangelie dat ik u verkondigd heb, dat u ook hebt aangenomen, dat uw fundament is en uw redding, als u tenminste vasthoudt aan de boodschap die ik u verkondigd heb. Anders bent u tevergeefs tot geloof gekomen.
(1 Korinthiërs 15: 1 –2)

Hem kennen

2009-06-18T22:32:00.002+02:00

Er was eens een toneelspeler die bij iedereen bekend stond om zijn one-man-shows met lezingen en voordrachten van de klassiekers van Shakespeare. Aan het einde van zijn show eindigde hij altijd met een dramatische voordracht van psalm 23. En elke avond, zonder uitzondering, begon de acteur zijn voordracht met: “De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.” Het publiek zat dan aandachtig te luisteren en na de laatste regels van de psalm, steeg een daverend applaus van waardering op uit de zaal omdat de acteur de verzen zo levendig kon voordragen.
Maar op een avond, net voordat de begon aan zijn gebruikelijke voordracht van psalm 23, stond er een jongeman op in de zaal en vroeg de toneelspeler: “Meneer, zou u het goed vinden als ik deze avond psalm 23 zou voordragen?” De acteur was nogal beduusd van dit hoogst ongebruikelijke verzoek, maar hij stond de jongeman toe om naar voren te komen op het podium, er stellig van overtuigd dat deze ongeschoolde knul geen partij zou zijn voor zijn eigen talenten.
Met zachte stem begon de jongen de woorden van de psalm voor te dragen en toen hij eindigde kwam er geen applaus, laat staan een staande ovatie zoals op de andere avonden. Er was alleen het geluid te horen van gesnik hier en daar uit het publiek. Iedereen was zo geraakt door de voordracht van de jongen, dat ze er een brok van in hun keel hadden gekregen.
Stomverbaasd zei de toneelspeler tegen de jongen: “Ik begrijp er niets van. Ik draag deze psalm nu al járen voor en ik heb al een leven lang ervaring en training opgedaan, maar nog nooit heb ik het publiek zo geroerd gezien! Vertel eens, wat is jouw geheim?”
”Nou meneer,” zei de jongen bescheiden, “U mag dan wel de psalm kennen… maar ik ken de Herder.”

De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets. (Psalm 23)

The World

2009-05-31T14:11:00.001+02:00

Love built a stately house, where Fortune came,
And spinning fancies, she was heard to say
That her fine cobwebs did support the frame,
Whereas they were supported by the same;
But Wisdom quickly swept them all away.

The Pleasure came, who, liking not the fashion,
Began to make balconies, terraces,
Till she had weakened all by alteration;
But reverend laws, and many a proclamation
Reforméd all at length with menaces.

Then entered Sin, and with that Sycamore
Whose leaves first sheltered man from drought and dew,
Working and winding slily evermore,
The inward walls and summers cleft and tore;
But Grace shored these and cut that as it grew.

Then Sin combined with death in a firm band,
To raze the building to the very floor;
Which they effected, --none could them withstand;
But Love and Grace took Glory by the hand,
And built a braver palace than before.

George Herbert

Liefde bouwde een statig huis, waar Geluk huisde,
en hersenspinsels kreeg, waarvan ze zei
dat het fijne rag de gebinten ondersteunde.
Maar omdat die juist daardoor ondersteund werden,
veegde Wijsheid ze snel weer weg.

Genoegen kwam en niet tevreden met het maaksel,
begon zij balkons en terrassen te maken,
totdat ze door verandering alles had verzwakt
Maar goede wetten die vaak werden afgekondigd
namen de gevaren op den duur weer weg.

Zonde kwam binnen en met hem Vijgenboom.
Wiens blad de mens eerst beschutte tegen droogte en dauw,
langzaam werkte zij zich kronkelend naar binnen.
De binnenmuren en steunbalken scheurden en spleten;
Maar Genade stutte deze en hakte af wat er groeide.

Toen vormde Zonde met Dood een sterke band,
om het huis tot de grond toe neer te halen.
En dat lukte hen, --niemand kon hen weerstaan
Maar Liefde en Genade namen Heerlijkheid bij de hand
en bouwden een nog statiger paleis dan voorheen.

Avondmaal

2009-05-30T14:33:00.001+02:00

Het was op een regenachtige zondagochtend. De kinderen hadden de zaterdag ervoor een feestje gehad en wij een drukke week. Daarom hadden we besloten om die ochtend uit te slapen en ‘s middags naar de kerk te gaan.
Daar was mijn hond het niet mee eens, want hij besloot dat hij om half negen toch echt heel erg nodig uit moest. Gauw mijn kleren aangetrokken en met hem aan de wandel gegaan. Terwijl ik weg was, ging de telefoon. De vrouw van de dominee belde of ze mee kon rijden. Ze moest anders met de fiets, want haar man moest elders preken. Mijn vrouw verontschuldigde zich, want we waren van plan om ‘s middags te gaan, in plaats van ‘s morgens. “Nou, geen probleem hoor,” zei ze , “dan zoek ik nog even verder.”
Inmiddels kwam ik weer thuis met een opgeluchte hond. Mijn vrouw vertelde wat er gebeurd was en ik besloot om even terug te bellen. Ze nam op en ik vroeg of ze nog om vervoer verlegen zat. (Het was ondertussen hard gaan regenen.) Dat bleek niet nodig, want het was al geregeld. Ze vertelde lachend dat ze ook niet was gegaan als het laatste telefoontje niet raak was geweest. Ik vertelde op mijn beurt dat ik haar vraag had opgevat als ware het een boodschap van God om toch naar de kerk te komen, maar inmiddels was het al zo laat dat we onmogelijk nog op tijd konden komen, dus tot vanmiddag dan maar.
’s Middags was er (net als ‘s ochtends overigens) avondmaal. Samen met mijn vrouw gingen we naar voren om brood en wijn in ontvangst te nemen. Bij de dominee aangekomen, keek hij mij aan met een ernstige blik, maar met lichtjes van plezier in zijn ogen. Hij gaf mij een extra groot stuk brood…

Maakt het brood dat wij breken ons niet één met het lichaam van Christus? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. (1 Korintiërs 10: 16b – 17)

Magnify

2009-05-13T17:50:00.001+02:00

He must increase,

but

I must decrease.

i…

“Justified till we die, you and I will magnify The Magnificent “
U2 – Magnificent (#2: No line on the Horizon)

Toeval?

2009-05-10T22:49:00.001+02:00

Heb je ooit wel eens meegemaakt dat je gewoon bezig bent
en ineens zin hebt om iets te doen voor iemand waar je om geeft?
Dat was God die door de Heilige Geest met je sprak.

Heb je je wel eens eenzaam gevoeld
en was er niemand in de buurt om met je te praten?
Dat was God die wilde dat je met Hem praatte.

Heb je ooit eens aan iemand gedacht die je al een tijd lang niet gezien hebt
en opeens kom je die persoon tegen of word je door diegene gebeld?
Dat was God, want hier is geen sprake van toeval.

Heb je ooit iets bijzonders ontvangen waar je niet om gevraagd hebt,
zoals geld dat je op dat moment heel goed kon gebruiken,
een schuld die opeens op mysterieuze wijze ingelost was,
of een kortingsbon voor iets wat je dringend nodig had,
maar waarvoor je net niet genoeg geld had?
Dat was God, die wist wat je nodig had.

Heb je ooit in een situatie gezeten waarin je niet wist hoe het ooit nog goed zou komen,
hoe de ellende zou kunnen stoppen of hoe de pijn zou kunnen verzachten,
maar nu je erop terugkijkt....
Dat was God die je door de bevroeving heen leidde naar een nieuwe dag.

Denk je dat je bij toeval op deze pagina terecht bent gekomen?
Nee... Er was Iemand die aan je dacht.

Geprezen zij de Heer, dag aan dag, deze God draagt ons en redt ons,
onze God is een reddende God. Bij God, de HEER, is bevrijding uit de dood. (Psalm 68: 20 - 21)

The One Great Scorer

2009-05-01T21:48:00.001+02:00

For when the One Great Scorer comes
To write against your name,
He marks -not that you won or lost-
But how you played the game.

- Grantland Rice -
Uit: Alumnus Football

Kunnen wij ons dan nog ergens op laten voorstaan? Dat is uitgesloten. En door welke wet komt dat? Door de wet die eist dat u hem naleeft? Nee, door de wet die eist dat u gelooft. Ik heb u er immers op gewezen dat een mens wordt vrijgesproken door te geloven, en niet door de wet na te leven. Is God soms alleen de God van de Joden en niet die van de heidenen? Zeker ook die van de heidenen, want er is maar één God, en hij zal zowel besnedenen als onbesnedenen op grond van hun geloof als rechtvaardigen aannemen. (Romeinen 3: 27 – 30)

Land of hope and dreams

2009-04-29T17:08:00.001+02:00

Grab your ticket and your suitcase
Thunder's rolling down the tracks
You don't know where you're goin'
But you know you won't be back
Darlin' if you're weary
Lay your head upon my chest
We'll take what we can carry
And we'll leave the rest

Big Wheels rolling through fields
Where sunlight streams
Meet me in a land of hope and dreams

I will provide for you
And I'll stand by your side
You'll need a good companion for
This part of the ride
Leave behind your sorrows
Let this day be the last
Tomorrow there'll be sunshine
And all this darkness past

Big wheels roll through fields
Where sunlight streams
Meet me in a land of hope and dreams

This Train...Carries saints and sinners
This Train...Carries losers and winners
This Train...Carries whores and gamblers
This Train...Carries lost souls
This Train...Dreams will not be thwarted
This Train...Faith will be rewarded
This Train...Hear the steel wheels singin'
This Train...Bells of freedom ringin'
This Train...Carries broken-hearted
This Train...Thieves and sweet souls departed
This Train...Carries fools and kings
This Train...All aboard
This Train...Dreams will not be thwarted
This Train...Faith will be rewarded
This Train...Hear the steel wheels singin'
This Train...Bells of freedom ringin'

Hè lekker, toch maar eens een songtekst gekozen van de held uit mijn tienerjaren. Bruce Springsteen zingt over een trein die je meeneemt naar mooi land. Je hoeft niet veel bagage mee te nemen en je ticket ligt al klaar.
Iedereen mag mee, maar denk niet dat je dat zelf wel voor de rit kunt betalen. Het enige vereiste is geloof in Jezus Christus. De trein die je meeneemt naar het beloofde land, aangedreven door de kracht van Gods genade.
Aan het eind van de video onthult Springsteen waar hij zijn inspiratie aan ontleend heeft. Curtis Mayfield - People get ready:

People get ready, there's a train a-comin'
You don't need no baggage, you just get on board
All you need is faith to hear the diesels hummin'
Don't need no ticket, you just thank the Lord.

God schenkt vrijspraak aan allen die in Jezus Christus geloven. En er is geen onderscheid. Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee bewijst God dat hij rechtvaardig is, want in zijn verdraagzaamheid gaat hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan. Hij wil ons nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid bewijzen: hij laat ons zien dat hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft.(Romeinen 3: 22 - 26)

Het hek

2009-04-24T22:59:00.001+02:00

Er stond een enorme menigte.
Aan de ene kant van de menigte stond een Man. Jezus.
Aan de andere kant van de groep stond nog iemand, Satan.
Midden tussen de menigte door liep een hek. Jezus en Satan begonnen allebei de mensen in de menigte te roepen en één voor één gingen de mensen of naar Jezus, of naar Satan. Dit ging en hele tijd door, totdat Jezus een grote groep mensen om Zich heen had verzameld, net als Satan overigens. Maar één man had zich bij geen van beide groepen aangesloten. Hij was op het hek geklommen en was er bovenop gaan zitten.
Toen ging Jezus weg en verdween samen met de mensen die bij Hem hoorden.
Ook Satan vertrok met zijn mensen.

En de man bleef alleen achter, zittend op het hek.

Terwijl hij daar zat, kwam Satan terug, schijnbaar op zoek naar iets dat hij verloren was.De man vroeg: "Ben je iets verloren?" Satan keek de man recht aan en zei:
"Nee hoor, daar ben je al, kom maar met me mee." "Maar," zei de man, "Ik zat op het hek. Ik kon niet tussen jou en Hem kiezen." "Oh, geeft niks hoor," zei Satan, "Dat hek is ook van mij."

Ten slotte, zoek uw kracht in de Heer, in de kracht van zijn macht. Trek de wapenrusting van God aan om stand te kunnen houden tegen de listen van de duivel. Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen. Neem daarom de wapens van God op om weerstand te kunnen bieden op de dag van het kwaad, om goed voorbereid stand te kunnen houden. Houd stand, met de waarheid als gordel om uw heupen, de gerechtigheid als harnas om uw borst, de inzet voor het evangelie van de vrede als sandalen aan uw voeten, en draag bovenal het geloof als schild waarmee u alle brandende pijlen van hem die het kwaad zelf is kunt doven. Draag als helm de verlossing en als zwaard de Geest, dat wil zeggen Gods woorden. (Efeziërs 6: 10 - 17)

Verschil

2009-04-24T20:35:00.002+02:00

"Het verschil tussen het Christendom en alle andere religies bestaat hoofdzakelijk hierin,
dat men in de andere de mensen God ziet zoeken,
terwijl het Christendom God is, die de mens zoekt."

- Thomas Arnold -

De Mensenzoon is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was. (Lucas 19:10)

Tags: citaat

Susan Boyle - biggest wake-up call

2009-04-18T23:05:00.004+02:00

Gisterenavond gezien in "Netwerk"
Susan Boyle deed mee aan "Brittain's got talent"
Toen ze opkwam was ze al afgeserveerd door de jury en het publiek.
Totdat ze begon te zingen...

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving
Then I was young and unafraid
And dreams were made and used and wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung, no wine untasted

But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
And they turn your dream to shame

And still I dream he'll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms we cannot weather

I had a dream my life would be
So different from this hell I'm living
So different now from what it seemed
Now life has killed the dream I dreamed.

Feitelijk zingt ze haar eigen levensverhaal. Inmiddels is ze wereldnieuws.
De vraag die opkomt is waarom?
Is het niet geweldig om te zien dat zo iemand op zo'n manier korte metten
weet te maken met alle vooroordelen en maatstaven van deze maatschappij?
Ik denk dat dat tegelijk ook het antwoord is...

Speciaal voor Nederland zong ze in de uitzending van Netwerk de eerste vier zinnen nog een keer.

Maar de HEER zei tegen Samuel: ‘Ga niet af op zijn voorkomen en zijn rijzige gestalte. Ik heb hem afgewezen.
Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.' (1 Samuël 16: 7)

-- Posted with Stuffr! --

Baba yetu

2009-04-15T22:29:00.008+02:00

Ik heb nog niet eerder zo'n gave versie van het "Onze Vader" gehoord.
De taal is Swahili. Het lied is geschreven door Christopher Tin en is gebruikt voor een PC-game: Civilisation IV.
Als je het hoofdmenu van dat spel op het scherm hebt staan, wordt dit lied afgespeeld. Heel apart...

REFREIN:
Baba yetu, yetu uliye
Onze Vader
Mbinguni yetu, yetu, amina!
die in de hemel is, amen!
Baba yetu, yetu, uliye
Onze Vader
Jina lako litukuzwe.
Uw naam worde geheiligd.
(x2)

Utupe leo chakula chetu
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben
Tunachohitaji utusamehe
Vergeef ons
Makosa yetu, hey!
onze schulden, hey!
Kama nasi tunavyowasamehe
zoals ook wij hebben vergeven
Waliotukosea usitutie
wie ons iets schuldig was.
Katika majaribu, lakini
En breng ons niet in beproeving, maar
Utuokoe, na yule, milelea milele!
red ons, met hem voor altijd!

REFREIN

Ufalme wako ufike utakalo
laat uw koninkrijk komen en uw wil gedaan worden
Lifanyike duniani kama mbinguni. (Amina)
op aarde zoals in de hemel. (Amen)

REFREIN

Utupe leo chakula chetu
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben
Tunachohitaji utusamehe
Vergeef ons
Makosa yetu, hey!
onze schulden, hey!
Kama nasi tunavyowasamehe
zoals ook wij hebben vergeven
Waliotukosea usitutie
wie ons iets schuldig was.
Katika majaribu, lakini
En breng ons niet in beproeving, maar
Utuokoe, na yule, simama mwehu
red ons uit de greep van het kwaad, voor altijd
Baba yetu, yetu, uliye
Onze Vader
Jina lako litukuzwe.
Uw naam worde geheiligd.
(x2)

-- Posted with Stuffr! --

Dubbel en Dwars

2009-04-08T21:52:00.000+02:00

Er zit iets in mijn oog.

Een balk.
Hij beneemt me het zicht op de wereld.
Bijna.
Want als ik iemand aankijk,
zie ik nog net een heel klein beetje.
Ik zie nog net de splinter in het oog van die ander. 1
Ik zou naar de dokter moeten...

Er komt een Man naar me toe. 2
Het is niet zomaar een man.
Het is niet zomaar een dokter,
maar een Heiland.
Het is Jezus, de Zoon van God. 3
Hij neemt de balk uit mijn oog.

Er blijkt er nog een in te zitten.
In mijn andere oog.
Hij neemt ze mee. 4
Die twee balken.
Naar een heuvel.
Golgota. 5

De rekening is al betaald. 6
Dubbel en Dwars.

1. Matteüs 7: 1 - 5
2. Lucas 19: 10
3. Johannes 1:29-34
4. 1 Petrus 2:24
5. Johannes 19: 17
6. 1 Petrus 1:18-19

That's my King! (do you know Him?)

2009-04-05T21:50:00.001+02:00

Bovenstaande video is ook te downloaden op deze website.

Tetzel

2009-03-30T12:29:00.000+02:00

In de 16e eeuw leefde Tetzel, een monnik van de orde van dominicanen die erg bekend is geworden doordat hij in het Duitsland van die tijd actief was met aflaatprediking. Hij verkocht aflaten, waarvan hij beweerde dat je hiermee je zonden kon afkopen en zo je plek in de hemel veilig kon stellen. In die tijd (1506-1615) werd er ook flink gebouwd aan de St. Pieterskerk in Rome. Om een en ander te kunnen bekostigen, werden onder andere deze aflaten verkocht. Iets waar een andere monnik uit die tijd, Maarten Luther, behoorlijk het zuur van kreeg.
Met zo'n aflaat kon je ook je overleden dierbaren helpen om de tijd die ze in het vagevuur moesten verblijven enigszins te verkorten.
Tetzel zong daar tijdens zijn praktijken een liedje over: "Als 't muntje in het kistje klinkt, het zieltje in de hemel springt." Nu gaat het verhaal dat er eens een dief naar Tetzel toekwam en vroeg om een aflaat van alle zonden die hij in het verleden begaan had. Tetzel verklaarde dat een dergelijke aflaat hem duizend goudstukken zou kosten. "En hoeveel kost het als ik ook een aflaat voor al mijn toekomstige zonden wil hebben?"
"Dat kan voor tweeduizend goudstukken extra, " zei Tetzel. "Oké dan, hier zijn drieduizend goudstukken. Kom maar op met die aflaat." "Alstublieft," zei Tetzel. "Dank u wel," zei de dief. "En voor wat betreft die toekomstige zonden; ziet u dit zwaard hier? Geef die drieduizend goudstukken maar snel weer terug..."

Betekent dit nu dat we moeten blijven zondigen om de genade te laten toenemen? Dat in geen geval. Hoe zouden wij, die dood zijn voor de zonde, nog in zonde kunnen leven? Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Als wij delen in zijn dood, zullen wij ook delen in zijn opstanding. Immers, we weten dat ons oude bestaan met hem gekruisigd is omdat er een einde moest komen aan ons zondige leven: we mochten niet langer slaven van de zonde zijn. (Romeinen 6: 1 - 6)

bron: klik hier

Kwistig

2009-03-21T20:50:00.001+01:00

Als het op genade aankomt,
is onze God een kwistig God.
Hij heeft zelfs een gat in Zijn hand...

(foto van Philip Cummins)

Zo zal hij, in de eeuwen die komen, laten zien hoe overweldigend rijk zijn genade is, hoe goed hij voor ons is door Christus Jezus. Door zijn genade bent u nu immers gered, dankzij uw geloof. Maar dat dankt u niet aan uzelf; het is een geschenk van God en geen gevolg van uw daden, dus niemand kan zich erop laten voorstaan. (Efezïërs 2: 7 -9)

Floris

2009-03-19T22:27:00.001+01:00

Afgelopen zaterdag las ik een interview met Floris van den Berg, initiatiefnemer van de recente atheïsmecampagne. Wat mij betreft vind ik het best als hij wat reclame wenst te maken voor zijn standpunt. Dat zet mensen aan het denken en niet alleen in zijn richting.
De slogan "Er is waarschijnlijk geen God, durf zelf te denken en geniet van het leven" geeft inderdaad te denken. naar mijn idee is dit typisch een reclameuiting die bedacht is in een rustige nieuwbouwwijk, door iemand die inderdaad geniet van het leven. Ik vraag me af hoelang zo'n bord kan blijven staan in Darfur, of in Oost-Kongo. Hoeveel troost zou er van deze boodschap uitgaan voor iemand van wie zijn huis is verbrand en zijn familie voor zijn ogen is verkracht en vermoord? Dan is zo'n boodschap ronduit belachelijk, laat staan rationeel.
Religie wordt vaak aangehaald als oorzaak van oorlog en geweld. Maar als er geen God bestaat die uiteindelijk alles recht zal zetten, worden we allemaal meegezogen in een vicieuze cirkel van vergelding. Alleen als we geloven dat er een God bestaat die uiteindelijk alle gevolgen van kwaad en onrecht zal herstellen en alle rekeningen zal vereffenen, dan kun je afzien van geweld. (*)

Floris deed ook een opmerkelijke uitspraak:

"Ik vind het diep immoreel kinderen religieus te stempelen. Kinderen zijn niet het eigendom van ouders. Religie behoort, net als porno, iets voor volwassenen te zijn."

Ik ben met hem eens dat kinderen niet het eigendom zijn van de ouders, maar de ouders zijn echter wel verantwoordelijk voor hun kinderen. Floris gunt een volwassene nog net zijn "hobby" van geloven, maar stel je voor dat ik als christen in praktijk zou brengen wat hij voorstelt:

Ik zou (voor mijn eten) moeten bidden en danken als de kinderen het niet zien.
Ik zou oppas moeten regelen als ik naar de kerk wil gaan.
Ik zou nooit over God mogen praten, want stel je voor dat mijn kinderen het horen en ze daardoor
religieus gestempeld zouden worden!
Kortom, ik zou mijn eigen overtuiging moeten verlogenen omwille van mijn kinderen...

Hij beweert wel tolerant te zijn, maar praktisch is hij het wat mij betreft niet. Neem dan bijvoorbeeld die chistenen. Die hebben toch maar met hun tolerante houding een maatschappij bewerkstelligt waarin Floris de gelegenheid krijgt om zo'n megagroot bord neer te zetten. Hij geeft dat overigens ook wel min of meer aan bij de FAQ's op website van zijn stichting:
"Of het terecht is weet ik niet, maar het idee om de islam rechtstreeks te bekritiseren lijkt beangstigender dan om het christendom te bekritiseren."
Ik kan mijn geloofsovertuiging niet scheiden van de opvoeding van mijn kinderen, gewoon omdat ik het te waardevol vind. Ik weet ook dat ik ze niet kan dwingen om te geloven. Dat moet hun toch gegeven worden.
Maar omdat ik de verantwoording heb over de opvoeding van mijn kinderen, geef ik ze mee van wat ik denk dat het beste voor ze is. Daar hoeft een Floris van den Berg zich toch ècht niet mee te bemoeien.
Wat mij betreft is hij vrij om zijn mening te geven. (Dat doe ik immers ook.) En al komen er nog tien reclameborden bij te staan, ik lach er om. (En God ook.)

Die in de hemel troont lacht, de Heer spot met hen. (Psalm 2: 4)

(*) Deels gelezen in: Tim Keller - In alle redelijkheid, blz 91

Zin

2009-03-18T23:54:00.001+01:00

Ik heb al vaak gekeken naar het beeld
dat voor mij was uitgebeiteld.
Een boot in de haven met opgedoekte zeilen.
Eerlijk gezegd, geen beeld van mijn bestemming,
maar van mijn leven.
Want liefde werd me aangeboden,
maar ik diensde terug voor haar ontgoocheling;
Verdriet klopte aan mijn deur,
maar ik was bang en deed niet open;
Ambitie riep mij,
maar ik durfde geen risico's te nemen.
Toch hunkerde ik naar een zinvol leven.
En nu weet ik dat ik de zeilen moet hijsen
En de wind van mijn bestemming vangen,
waarheen hij de boot ook voert.
Zin geven aan het leven kan leiden tot krankzinnigheid,
maar een leven zonder zin is een kwelling.
Van rusteloosheid en van vaag verlangen.
Het is een boot die verlangt naar zee, maar toch niet durft.

-Edgar Lee Masters in: De ongetemde man - John Eldredge, blz. 232-

Ze lieten meteen hun netten achter en volgden hem. (Matteus 4:20)

Kan iemand God zien?

2009-03-12T20:34:00.001+01:00

Een jongetje vroeg eens aan zijn iets oudere zusje of je God kunt zien.
"Nee gekkie, natuurlijk niet," zei zijn zusje, " God is boven in de hemel en dat is zo hoog dat niemand Hem kan zien." De tijd verstreek, maar de vraag bleef hem bezighouden, dus vroeg hij op een dag aan zijn moeder: "Mam, kan iemand God zien?" "Nou nee, niet echt," zei zijn moeder, "God is een geest en Hij zit in ons hart, maar we kunnen Hem nooit echt zien." De jongen was wel tevreden met het antwoord van zijn moeder, maar bleef zich nog steeds afvragen of je toch God zou kunnen zien. Een paar dagen later ging hij met zijn opa een dagje vissen. Ze genoten er allebei van, want het was geweldig mooi weer en ideaal om te vissen. Toen tegen de avond de zon onderging, was de hele lucht gekleurd in een ongewoon mooie schittering. De oude man stopte met vissen en richtte al zijn aandacht op het prachtige schouwspel voor hem. De jongen keek zijn opa aan en zag de rust en tevredenheid die van zijn gezicht af te lezen was, terwijl hij van de mooie zonsondergang zat te genieten. De jongen dacht even na en vroeg toen aarzelend aan de oude man: "Opa, ik wilde het eigenlijk niet nog een keer aan iemand anders vragen, maar ik vroeg me af of u misschien weet of je God kunt zien. Ik zit me dat nu al zó lang af te vragen..." De oude man bleef naar de zonsondergang kijken en het duurde even voordat hij tegen zijn kleinzoon zei: " Jongen, het begint er op te lijken dat ik niets anders meer kan zien."

De hemel verhaalt van Gods majesteit, het uitspansel roemt het werk van zijn handen,
de dag zegt het voort aan de dag die komt, de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.
Toch wordt er niets gezegd, geen woord gehoord, het is een spraak zonder klank.
Over heel de aarde gaat hun stem, tot aan het einde van de wereld hun taal. (Psalm 19: 2 - 5)

- auteur onbekend -

Spreek tot mij

2009-03-09T10:04:00.000+01:00

Een man fluisterde
"God, spreek tot mij"
en een leeuwerik zong zijn lied,
maar de man hoorde het niet.

En dus zei de man:
"God spreek tot mij"
en de donder rolde langs de wolken,
maar de man luisterde niet.

De man keek in het rond en zei:
"God, laat me iets van U zien"
De zonsondergang was adembenemend,
maar de man had het niet in de gaten.

De man riep:
"God, toon mij een wonder"
En nieuw leven werd geboren,
maar de man wist van niets.

De man schreeuwde het uit in wanhoop:
"Raak mij aan God en laat me weten dat u er bent!"
En God bukte zich en raakte de man aan,
maar de man veegde de vlinder van zijn hand en liep verder.

De stem van de HEER boven de wateren,
de God vol majesteit doet de donder rollen,
de HEER boven de wijde wateren,
de stem van de HEER vol kracht,
de stem van de HEER vol glorie.
De stem van de HEER splijt ceders,
de HEER splijt de ceders van de Libanon.
Opspringen doet hij de Libanon als een kalf
en de Sirjon als het jong van een wilde stier.
De stem van de HEER ontbrandt in vurige vlammen,
de stem van de HEER brengt de woestijn tot beven,
beven doet de HEER de woestijn van Kades.
De stem van de HEER doet de hinden kalven
en de geiten hun jongen werpen.
Majesteit! roept heel zijn paleis. (Psalm 29: 3 - 9)

7 steps to heaven

2009-03-08T13:03:00.001+01:00

God heeft alles en iedereen gemaakt. In het begin was het goed, niets ging fout, alles was mooi, niemand ging dood.
God heeft ons mensen een vrije wil gegeven. De eerste mensen, Adam en Eva, kozen ervoor om hun eigen weg te gaan, zonder God. Daarmee kwam een einde aan de volmaaktheid op aarde. De relatie tussen God en mensen is daardoor kapot gegaan. De mensen leefden vanaf dat moment gescheiden van God.
Ruzie, eenzaamheid, ziekte, dood, enz. zijn gevolgen daarvan. Zonder God is er geen leven. Ook ik leef gescheiden van Hem. God moet mij straffen voor mijn verkeerde daden.
Als ik sterf, blijf ik ver bij God vandaan.
Uit liefde voor mij zorgde God voor een oplossing. Zijn Zoon, Jezus hristus, kwam uit de hemel naar de aarde. Hij stierf aan een kruis. Daar kreeg Hij mijn straf. En hij stond weer op uit de dood.
Mijn relatie met God wordt weer hersteld als ik accepteer (geloof) dat Jezus Christus voor mij is gestorven en erken dat ik Hem nodig heb. Als ik daarop vertrouw, heb ik direct weer contact met God.
Nu is mijn nieuwe leven begonnen! Ik kan iedere dag met God praten (bidden). In de bijbel, het boek van God, lees ik wat Hij tegen mij zegt.
Dit nieuwe leven gaat verder, ook na mijn dood. En als ik sterf, zal ik bij God verder leven in de Hemel.

Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam. Wij echter zagen hem als een verstoteling, door God geslagen en vernederd. Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing. (Jesaja 53: 4 - 5)

www.trolleybus.nl

Loslaten

2009-03-03T00:01:00.001+01:00

Loslaten betekent niet dat ik de liefde loslaat,
het betekent dat ik niet bepaal hoe een ander leven moet.
Loslaten betekent niet dat ik alle banden doorsnijd,
het betekent dat ik een ander niet overheers.
Loslaten betekent niet iemand de gelegenheid geven,
maar willen leren van wat er gebeurt, wat dat ook is.
Loslaten is mijn machteloosheid toegeven,
wat wil zeggen dat de uitkomst niet in mijn hand ligt.
Loslaten is de ander niet willen veranderen of beschuldigen,
ik kan alleen mezelf veranderen.
Loslaten is niet betuttelen,
maar geven om...
Loslaten is niet een ander op iets vastpinnen,
maar steun geven.
Loslaten is niet oordelen,
maar een de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten is niet beschermend zijn;
het is anderen toestaan de werkelijkheid te zien.
Loslaten is niet ontkennen,
maar accepteren.
Loslaten is niet zeuren, verwijten, ruzie maken,
maar zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die corrigeren.
Loslaten is niet alles aan mijn wensen aanpassen,
maar aanvaarden wat elke dag mij brengt.
Loslaten is niet iedereen bekritiseren en willen veranderen,
maar de droom proberen te worden die ik kan zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven voor de toekomst.
Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben.

Uit: Genade is een risico, Charles Swindoll, blz 147 - 148

Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede toegedaan.
Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters
en acht de ander hoger dan uzelf. (Romeinen 12: 9 - 10)

Open (*)

2009-02-28T12:40:00.001+01:00

"Er is van ons niets anders nodig om belangstelling voor Christus te hebben, dan dat we in ons hart het verlangen moeten hebben dat Christus van ons zou moeten zijn en wij van Hem.
- Jonathan Edwards, in Michael D. McMullen, The Blessing of God, blz. 362. -

"Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij." (Openbaringen 3:20)

(*) gelezen op Christ is deeper still.blogspot.com

Predestinatie

2009-02-20T21:14:00.001+01:00

Lang geleden, het zal in havo-4 geweest zijn, kreeg ik godsdienstles.
De leraar gaf toen een les over de Dordse Leerregels en de leer van de predestinatie of uitverkiezing. Het kwam er op neer, zei hij, dat God van het begin af aan al weet of iemand behouden zal worden of niet. De eerste reactie van ons allemaal was: "Nou, dan maakt het dus toch niet uit hoe je leeft, want alles ligt toch al vast." Hij voegde er fijntjes aan toe dat dat wel zo is, maar dat wij natuurlijk niet weten hoe het met een ieder zal vergaan. Als je dus bewust zal kiezen om er maar op los te leven, zonder met een ander (en met God) rekening te houden, zou het wel eens verkeerd met je af kunnen lopen! " Ja, maar het ligt toch al vast," zeiden wij op onze beurt. Dit blijkt dus een van de moeilijkste geloofszaken te zijn. Het punt is dat God jouw beslissing hierover van te voren al overziet. Hij weet al of je in je leven een persoonlijke relatie met Hem zult willen hebben. Je kunt je weg wel kiezen, maar het is God die de richting bepaald. In het verleden heb ik hier behoorlijk wat moeite mee gehad. Uiteindelijk heb ik het maar laten liggen waar het thuishoort: bij God. Tot ik van de week ineens een idee kreeg. Ik ben het maar gaan zien als een metafoor.
Het leven stel ik voor als een stripboek (en ik ben de stripheld in het verhaal). God is de striptekenaar, Hij bepaald de verhaallijn en hoe het afloopt. Als 2-dimensionale stripfiguur, heb ik natuurlijk geen flauw idee van wat me op de volgende bladzijde te wachten staat. God, als 3- (of meer) dimensionale striptekenaar, heeft daar allang een idee voor, of hij bladert nog eens even door het hele verhaal heen. Voor de stripfiguur is het natuurlijk niet mogelijk om dit ook even te doen, want hij kan niet aan het papier en de inkt ontstijgen, of een 3-dimensionale werkelijkheid binnengaan. De tekenaar is op zijn beurt ook zuinig op zijn werk. Hij heeft er al de nodige tijd en energie ingestopt en zal niet toestaan dat dat zomaar vernietigd wordt. En waarom het ene stripverhaal een succes is en het andere niet?
Daar kan (en hoef) ik als 2-dimensionale stripheld gelukkig niet over oordelen...

Hij zegt immers tegen Mozes: ‘Ik ben barmhartig voor wie ik barmhartig wil zijn, ik schenk genade aan wie ik genade wil schenken.’ Alles hangt dus af van God en zijn barmhartigheid, niet van de wil of de inspanning van de mens. (Rom 9: 15-16)

Kennis

2009-02-08T17:29:00.001+01:00

Afgelopen dinsdagavond was er een interessant programma op tv. 't Zal je maar gebeuren: schepping of evolutie. Het meest markante wat beklijft in die uitzending is de verklaring van Andries Knevel die zijn twijfels heeft of God de aarde wel in zes dagen geschapen heeft. Inmiddels wordt hij geroemd door vijanden en verguist door vrienden en viel zo'n beetje heel christelijk Nederland over zijn verklaring heen. Als ik er over nadenk viel dat stukje nog wel mee. Ik ben het overigens niet met hem eens, want waarom zou God niet zó machtig kunnen zijn dat Hij er maar zes dagen voor nodig heeft gehad?
In tegenstelling tot Andries Knevel, is de visie van Cees Dekker veel bedenkelijker. Hij verklaarde van mening te zijn dat God wel al het leven op aarde heeft geschapen en daarvoor een miljoenen jaren durend evolutieproces voor gebruikt heeft. En juist daar zit voor mij een stuk wat sterk botst met wat ik geloof.
Een kenmerk van evolutie is dat de variaties van een soort die het beste op de omgeving waarin ze leven zijn aangepast, de grootste kans hebben om te overleven en hun erfelijke eigenschappen aan hun nageslacht kunnen doorgeven. Hiervoor is dan een proces van generaties lang voor nodig. Evolutie kan alleen plaatsvinden als er ook sterven van de oude generatie plaatsvind, want anders blijven die niet aangepaste variaties gewoon doorleven. En juist daar wringt het.
Op het moment dat je in een evolutieproces als schepping gelooft, ontken je volgens mij ook dat Adam en Eva een doodzonde begingen door van de boom van kennis van goed en kwaad te snoepen met als doel om als God te worden. Immers, het gevolg van die daad was de dood die tot dat moment toe (volgens Genesis) niet aanwezig was. Waarom zou God waarschuwen voor iets (je zult sterven) met iets wat (volgens Cees Dekker?) toch al bij het leven hoorde?
En als alles toch al in een proces van evolutie gaande was, waarom zou God dan zijn Zoon naar aarde willen sturen om alles weer goed te maken? Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook niet alle antwoorden heb. Ik was er niet bij toen het leven ontstond. Ik geloof de versie van Genesis, zonder de bewijsvoering rond te kunnen krijgen. En hoe oud de aarde is? Het zou goed kunnen dat de aarde zoals wij die kennen 6000 jaar oud is. Zeg maar vanaf het moment dat de mens uit de Hof van Eden werd verdreven tot nu. Maar er zijn twee zaken qua tijdsduur waar Genesis niet over spreekt:
Dat is 1. Hoe lang het duurde tussen het moment dat God de aarde schiep en het moment dat Hij besloot dat er licht moest zijn.
En 2. Hoe lang had de mens al in de Hof van Eden geleefd voordat hij besloot als God te willen zijn en van de boom van de kennis van goed en kwaad te eten.
Wat ik óók geloof, is dat we bij de boom van kennis van goed en kwaad verschrikkelijk veel zijn kwijtgeraakt en dat we er in ruil heel veel ellende voor in de plaats hebben gekregen. Wat dat betreft is vermeerdering van kennis zeker vermeerdering van smart geweest.
Maar het gaat goed komen...

Dit zegt de HEER, die de hemel geschapen heeft – hij is God! –, die de aarde gemaakt en gevormd heeft
en die haar heeft gegrondvest – niet als chaos schiep hij de aarde, maar om te bewonen heeft hij haar gevormd: Ik ben de HEER, er is geen ander. (Jesaja 45:18)

25 centimeter

2009-01-31T11:45:00.001+01:00

Er zat eens een jongen op een bankje in een park. Hij zat hardop in de bijbel te lezen en de oooh’s en aaah’s waren niet van de lucht. "Tjonge," zei hij hardop en onbevangen, "wat is God toch machtig!" En met een vette glimlach las hij weer verder. Even later kwam er een man aanlopen die kortgeleden een studie aan de universiteit had afgerond. Hij voelde zich een verlicht persoon, een echte vrijdenker en liet maar al te graag merken hoe goed hij zichzelf daarin vond.
Toen hij langs de jongen liep, vroeg hij de jongen waarom hij zo vrolijk was. “Hé,” vroeg de jongen, “heeft u wel enig idee van wat God allemaal kan doen? Ik las net dat God het water van de Rode Zee heeft gescheiden en dat Hij het volk Israël er dwars door heen leidde." De man lachte een beetje, ging naast de jongen zitten en begon de jongen te vertellen over verklaarbaarheid van de wonderen in de bijbel. “De doortocht van de rode zee kan eenvoudig verklaard worden. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat de Rode Zee op die plaats toendertijd maar 25 centimeter diep was. Het was voor de Israëlieten een peuleschilletje om er gewoon doorheen te waden naar de overkant.”
De jongen was met stomheid geslagen. Zijn ogen dwaalden weg van de man en weer terug naar de bijbel die open voor hem op schoot lag. De man, blij dat hij de naieve jongen een stukje wetenschappelijk inzicht had bijgebracht, draaide zich om en liep weg.
Hij had nog geen twee stappen gezet of de jongen begon alweer blij te roepen hoe machtig God toch is. De man draaide zich weer om, om te zien wat de oorzaak van deze hernieuwde vreugde was.
“Wauw!,” riep de jongen blij.”God is nóg groter en machtiger dan ik al dacht. Hij heeft niet alleen het volk van Israël door de Rode Zee geleid, maar ook nog eens het hele Egyptische leger laten verdrinken in maar 25 centimeter water!”

Lees Matteus 18: 1 – 7 en wordt weer als een kind.
(Vertaald uit het engels, auteur onbekend)

Bloed

2009-01-24T00:07:00.002+01:00

Dit is het vervolg op een eerder verhaal: De levende bijbel.
Claudia, de jonge vrouw uit dat verhaal, kwam vaker in de kerk en haar leven was sinds ze de genade en liefde van God had leren kennen, compleet veranderd. Ze was een meelevend en gelovig lid van de gemeente geworden. Ze was ook nog steeds erg knap en dat was de zoon van de dominee niet ontgaan. Ze werden verliefd en kregen een serieuze relatie. Op een gegeven moment begonnen ze plannen te maken om te trouwen. En toen begonnen de problemen...
ongeveer de helft van de kerk vond dat een meisje met zo'n een verleden niet geschikt was om met de zoon van de dominee te trouwen. Er ontstond hierom een ware rel. Daarom werd besloten om hier een gemeentevergadering over te beleggen. Tijdens deze vergadering werden de argumenten flink aangezet en de spanning was om te snijden. Claudia raakte behoorlijk van streek toen allerlei zaken uit haar verleden naar voren werden gebracht. Toen ze begon te huilen, stapte de zoon van de dominee naar voren. Hij kon niet verdragen dat zijn aanstaande echtgenote hier zo onder leed. Hij nam het woord en verklaarde als volgt:
"Het is niet het verleden van mijn verloofde wat hier vandaag ter discussie staat. Wat hier in het geding is , is het vermogen van het bloed van Jezus om zonden weg te wassen. Dàt is was jullie hier vandaag ter discussie stellen. Dus ik vraag u, kan het bloed van Jezus reinigen van zonde of niet? "
Iedereen werd stil toen ze zich realiseerden waar ze mee bezig waren.
Maar al te vaak, ook als christenen, gebruiken we het verleden als wapen tegen onze naaste. Vergeving is een fundamenteel onderdeel van het evangelie van onze Heer Jezus Christus. Als het bloed van Jezus een ander niet volledig reinigt van zonden, dan kan het onszelf ook niet volledig reinigen. En als dat het geval zou zijn, zaten we dik in de problemen. Het enige wat onze zonden kan wegwassen is het bloed van Jezus Christus.
Einde verhaal.

In Hem zijn wij door Zijn bloed verlost en zijn onze zonden vergeven, dankzij de rijke genade die God ons in overvloed heeft geschonken. (Efeziërs1: 7-8)

Bestaat God?

2009-01-21T23:18:00.001+01:00

Er waren eens twee vrienden verwikkeld in een discussie over het bestaan van God. De een was christen en de ander was atheïst. De gelovige vroeg aan de atheïst om hem vijf goede redenen te geven waarom God niet bestaat. De atheïst dacht er een tijdje over na en kwam op de proppen met zijn vijf redenen.
Hij vroeg aan de christen:

"Kun je God zien?"
"Nee", zei de christen.
"Kun je God ruiken?"
"Nee."
"Kun je God aanraken?"
"Nee."
"En proeven dan?"
"Nee."
"En kun je God horen dan?
"Nou", zei de christelijke jongen, "ik hoor Hem wel, bijvoorbeeld door wat de dominee in zijn preek verteld, of als ik ergens in gedachten mee worstel, krijg ik wel eens antwoord via mensen die me iets vertellen.
Dus op die manier wel ja."

"Nou", zei de atheist, "dat lijkt me dan wel duidelijk. vier uit vijf: God bestaat niet."

De christen moest hier wel even over nadenken en hij vroeg of hij er later even op terug mocht komen.
Later vroeg hij aan zijn vriend:

"Oké, kun je je gedachten zien?"
"nee."
"Kun je ze ruiken?"
"Ook niet."
"En ze aanraken dan?"
"Nee."
"Kun je je gedachten aanraken?"
"Nou, nee."
"En horen?"
"Nee."
"Nou, dat lijkt me overduidelijk. Vijf uit vijf: Je denkt niet na."

Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die de enige Zoon, die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen. (Johannes 1: 18)

Make You Feel My Love (*)

2009-01-15T23:44:00.001+01:00

When the rain is blowing in your face
And the whole world is on your case
I could offer you a warm embrace
To make you feel My Love

When the evening shadows and the stars appear
And there is no one there to dry your tears
I could hold you for a million years
To make you feel My Love

I know you haven't made your mind up yet
But I would never do you wrong
I've known it long before we ever met
No doubt in My mind where you belong

I'd go hungry, I'd go black and blue
I've been hanging on a cross for you
I went to hell and did it for you too
To make you feel My Love

The storms are raging on the rollin' sea
And on the highway of regret
The winds of change are blowing wild and free
You ain't seen nothing like Me yet

I could make you happy, make your dreams come true
Nothing that I wouldn't do
Go to the ends of the earth with you
To make you feel My Love

(*) Dit lied is oorspronkelijk geschreven door Bob Dylan.
Door een paar zinnen te herschijven, kreeg het (voor mij) ineens een heel andere lading...

Tags van Technorati: Dylan,Jesus,Love

Bidden

2009-01-08T14:20:00.001+01:00

Als je je zorgen maakt, heb je niet gebeden.
Maar als je hebt gebeden, maak je dan geen zorgen.

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat,
uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.
(Filipenzen 4: 6 -7)

De postcodekanjer

2008-12-30T00:45:00.001+01:00

Eind vorige week kreeg ik mijn kerstpakket. Er zaten lekkere dingen in. Ook een handige compactgrill om tosties e.d. te maken. Dat kwam goed uit, want ik had degene die ik al had laten vallen. Onderin lag een papieren wikkel van de postcodeloterij. Volgens de begeleidende brief kon ik 1x gratis meespelen. Mocht ik daarna willen stoppen, dan hoefde ik alleen maar een brief naar de organisatie van de loterij te sturen en de deelname stopte weer. Als ik ook nog kans wilde maken op de kanjer van € 27.900.000,- moest ik me wel vóór 26 december aanmelden met de bijbehorende activatiecode. Mmm, 1x gratis meedoen en dan opzeggen. Ik kreeg allerlei en ook nobele gedachten over wat ik met het geld zou kunnen doen. Stoppen met werken? Het bedrijf kopen waar ik nu werk? Ontwikkelingsprojecten in Afrika? Nieuwe kerk bouwen in Deventer? (Er gaat een nieuw gebouw komen, waar ook een zéér hoog bedrag voor nodig is, maar dan hield ik met de 27,9 miljoen van de kanjer nog walgelijk veel over.) En ik zou zo'n 800 mensen kunnen helpen met een lagere vvb.
Twee vrienden gevraagd om raad. Ze vonden die lagere vvb toch wel een goed idee. Dan toch maar activeren? Ik had het immers gekregen?
Afgelopen maandagavond dacht ik: "Laat ik het dan toch maar doen." Hoewel ik er niet voor 100% op gerust was. Maar wat bleek? Het lot was nergens meer te bekennen. Onvindbaar. Mijn vrouw en ik zeiden tegen elkaar: "Als het weer boven water komt, moet het zo zijn, anders is het toch geen goed plan om mee te doen. Het lot kwam niet meer tevoorschijn en ik weet wat de bedoeling was. Inmiddels is ook bekend dat de kanjer in Den Haag valt en niet in Deventer. (God zij dank.)

Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn. (Matteüs 6: 19 - 21)

Waar het om gaat met kerst

2008-12-23T18:30:00.002+01:00

Afgelopen weekend werd voor de 18e keer het Dickens festijn in Deventer gehouden. In het oude historische gedeelte van de binnenstad worden dan taferelen opgevoerd uit de verhalen van Charles Dickens. Zelfs uit Engeland en Duitsland komen de mensen met bussen vol naar Deventer om te kijken. Op De Brink was er een theater waar het kerstverhaal werd verteld, erg mooi gedaan met de boodschap van de verteller dat God omziet naar de mensen en dat Zijn Zoon Jezus hiervoor op aarde kwam. Het tweede verhaal dat wordt verteld, is waar het niet en wel om gaat met kerst: niet om kado's en eten, maar het omzien van God naar de mensen, het omzien naar elkaar en vrede onder de mensen. Tien meter verder was een markt waar allerlei spullen en snuisterijen werden verkocht met ook de nodige eetkraampjes voor de warme hap. Dat was wel een erg schril contrast.

Kerst wordt steeds meer gevierd als een commercieel gezelligheidsfeest met een fijn gevoel, maar de ware boodschap sneeuwt onder bij een overdaad van Santa Claus, Rudolph the red-nosed Reindeer en Frosty the Snowman. Velen stoppen hun lege gevoel voor een paar dagen weg onder een laagje vrolijkheid en gezelligheid, totdat de leegte misschien weer keihard toeslaat op tweede kerstdag om 16.30 uur op de parkeerplaats van een woonboulevard.
In "A christmas carol", misschien wel het bekendste verhaal van Dickens, heeft de tweede geest -die van het tegenwoordige kerstfeest- twee kinderen: Onwetendheid en Behoefte.
Sommige(?) mensen zijn onwetend over de ellende en behoeften van de ander en hebben behoefte aan cadeau's en lekker eten met kerst. Maar bovenal heerst er onder veel mensen onwetendheid over hun belangrijkste Behoefte: Een Redder en Verlosser die redt van de ellende die de mens over zichzelf heeft afgeroepen.
Het gaat niet om de kado's, maar om hèt cadeau:

Het Woord was in de wereld, de wereld is door Hem ontstaan en toch kende de wereld Hem niet. Hij kwam naar wat van Hem was, maar wie van Hem waren hebben hem niet ontvangen. Wie Hem wel ontvingen en in Zijn naam geloven, heeft Hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. (Johannes 1: 10 - 12)

Met dat besef ga ìk kerst vieren, maar ook lekker eten, want het is per slot van rekening wel feest!

-.-

Struikelen

2008-12-22T20:56:00.001+01:00

Misschien zul je struikelen
Misschien val je neer
Maar God is er bij
En helpt je steeds weer

Hij heeft immers zelf gezegd: ‘Nooit zal Ik u afvallen, nooit zal Ik u verlaten,’ zodat we vol vertrouwen kunnen zeggen:
‘De Heer is mijn helper, ik heb niets te vrezen. ( Hebreeën 13: 5b - 6a)

Pas op voor de slang

2008-12-13T21:32:00.001+01:00

Een bergbeklimmer zocht een nieuwe uitdaging (lees: steile rotswand) om te beklimmen. uiteindelijk vond hij een zeer steile rotswand, waarop hij zijn bekwaamheid wilde gaan botvieren. Het was een erg hoge rotswand, aan de bovenzijde bleef de sneeuw bijna het hele jaar liggen. Na een intensieve klim bereikte hij uiteindelijk de top en bleef een tijdje van het uitzicht en zijn overwinning genieten. Het was best koud boven en hoewel het al eind mei was, lag er nog steeds sneeuw op de top. Omdat hij geen kramp wilde oplopen, begon hij zich weer gereed te maken voor de afdaling. Toen hoorde hij een zacht stemmetje roepen: "Help, help me alsjeblieft" De klimmer keek om zich heen en opeens zag hij een slang liggen, opgerold en sidderend van onderkoeling.
De slang riep weer: "Help me alsjeblieft" De bergbeklimmer liep een klein stukje naar de slang toe en zei: "Je hebt mooi pech jongen, jij bent een slang en als ik je oppak, dan bijt je me. En dan gaan we allebei de pijp uit op deze rots." "Nee, nee ècht niet. ik zal je niet bijten als je me oppakt, dat beloof ik. Laat me alsjeblieft niet achter in de koude sneeuw."
De bergbeklimmer kreeg medelijden met de arme slang en besloot hem voorzichtig op te pakken. Hij stopte hem onder zijn jas en begon aan de afdaling. Ondertussen kreeg de slang het alweer wat warmer door alle inspanning van de klimmer en toen ze beneden aankwamen voelde hij zich alweer een stuk beter. De bergklimmer haalde de slang onder zijn jas vandaar en legde hem voorzichtig op de grond. Bliksemsnel sloeg de slang toe en beet de bergbeklimmer in zijn hand.
Terwijl de slang zich langzaam uit de voeten maakte, kreunde de inmiddels stervende bergbeklimmer: "Hoe kun je dat nu doen? Je had beloofd me niet te bijten!" De slang keerde zich om en zei "Je weet toch dat ik een slang ben..."

‘Jullie zullen helemaal niet sterven,’ zei de slang. (Gen 3,4)

Definitie

2008-12-07T20:18:00.001+01:00

De eenvoudigste definitie van een gebed is niets anders
dan een wens die aan God gericht is.

(Phillips Brooks)

Paradoxale foto

2008-12-01T16:27:00.001+01:00

Vanochtend in de krant een foto gezien van een radicale hindoe die een hindoevlag plaatst op een kerk in Muniguda, een kleine stad in Orissa. De man klampt zich vast aan het kruis om niet te pletter te vallen. Hoewel hij heel andere bedoelingen heeft, moest hij eens weten wat voor een statement hij hiermee afgeeft...

Ik heb u al vaak gezegd, en zeg nu zelfs met tranen in mijn ogen: velen leven als vijand van het kruis van Christus en gaan hun ondergang tegemoet. (Filipenzen 3: 18-19)

foto: Nederlands Dagblad

De beste argumenten TEGEN Jezus

2008-11-23T19:51:00.002+01:00

Kijk, da's nog eens een interessant boek.
Alleen de allerbeste, steekhoudende argumenten zijn er in opgenomen.
Dit boek bestaat echt en is ook nog te koop.
Geïnteresseerden kunnen het bestellen door hier te klikken.

Ochtendgebed

2008-11-20T15:53:00.001+01:00

Heer, helpt U mij eraan herinneren
dat er vandaag niets met mij gaat gebeuren
dat U en ik samen niet aankunnen.
Lieve Heer,
Tot dusver ging het vandaag best goed.
Ik heb niet geroddeld.
Ik ben niet kwaad geworden,
heb niet gelogen of bedrogen.
Ik ben ook niet hebberig, chagrijnig,
gemeen, egoïstisch of veel te laks geweest.
Daar ben ik erg dankbaar voor.
Maar over een paar minuten stap ik uit mijn bed
en vanaf dat moment heb ik Uw hulp veel harder nodig!

(vertaald uit het engels, het orgineel vind je hier)

Dankdag 2008

2008-11-05T22:28:00.001+01:00

Vanavond was er bij ons in de kerk een dankdienst voor gewas en arbeid. Op onder andere de tekst van Jacobus 2 was de preek gebaseerd. Hoe gaan wij met onze rijkdom om? In Nederland is één op de zeven kinderen is te dik, terwijl er dagelijks duizenden sterven van de honger. Als hier iemand hiv oploopt, kan hij nog jaren leven door aidsremmer die hij bij de apotheek op de hoek kan ophalen. Op de plekken waar aids het hardst toeslaat, is geen medicijn te krijgen, of is het niet te betalen. Tijdens de dienst moest ik ineens aan een gedicht van Helen Steiner Rice denken. Ik heb het hieronder neergezet. Het gaat dan wel over kerst, maar is ó zo toepasselijk, op elk moment van het jaar. Laten we zorgen dat we ons goede geweten niet alleen maar danken aan ons slechte geheugen.
Bedenk dat wat je doet uit bewogenheid met de ander, je uiteindelijk voor Jezus hebt gedaan...

The christmas guest
It happened one day at the year's white end,
Two neighbors called on an old-time friend.
And they found his shop so meager and mean,
Made gay with a thousand boughs of green,

And Conrad was sitting with face a-shine
When he suddenly stopped as he stitched a twine,
And said, "Old friends, at dawn today,
When the cock was crowing the night away,
The Lord appeared in a dream to me
And said, 'I am coming your guest to be'.

So I've been busy with feet astir,
Strewing my shop with branches of fire
The table is spread and the kettle is shined
And over the rafters the holly is twined,
And now I will wait for my Lord to appear
And listen closely so I will hear

His step as He nears my humble place,
And I open the door and look in His face. . ."
So his friends went home and left Conrad alone,
For this was the happiest day he had known,
For, long since, his family had passed away
And Conrad has spent a sad Christmas Day.

But he knew with the Lord as his Christmas guest
This Christmas would be the dearest and best,
And he listened with only joy in his heart.
And with every sound he would rise with a start
And look for the Lord to be standing there
In answer to his earnest prayer

So he ran to the window after hearing a sound,
But all that he saw on the snow-covered ground
Was a shabby beggar whose shoes were torn
And all of his clothes were ragged and worn.
So Conrad was touched and went to the door
And he said, "Your feet must be frozen and sore,
And I have some shoes in my shop for you
And a coat that will keep you warmer, too."

So with grateful heart the man went away,
But as Conrad noticed the time of day
He wondered what made the dear Lord so late
And how much longer he'd have to wait,
When he heard a knock and ran to the door,

But it was only a stranger once more,
A bent, old crone with a shawl of black,
A bundle of faggots piled on her back.
She asked for only a place to rest,
But that was reserved for Conrad's Great Guest.
But her voice seemed to plead,
"Don't send me away
Let me rest awhile on Christmas day."

So Conrad brewed her a steaming cup
And told her to sit at the table and sup.
But after she left he was filled with dismay
For he saw that the hours were passing away
And the Lord had not come as He said He would,
And Conrad felt sure he had misunderstood.

When out of the stillness he heard a cry,
"Please help me and tell me where am I."
So again he opened his friendly door
And stood disappointed as twice before.
It was only a child who had wandered away
And was lost from her family on Christmas Day.
Again Conrad's heart was heavy and sad,

But he knew he should make this little child glad,
So he called her in and wiped her tears
And quieted her childish fears.
Then he led her back to her home once more
But as he entered his own darkened door,
He knew that the Lord was not coming today
For the hours of Christmas had passed away.

So he went to his room and knelt down to pray
And he said, "Dear Lord, why did you delay,
What kept You from coming to call on me,
For I wanted so much Your face to see. . ."
When soft in the silence a voice he heard,

"Lift up your head for I kept My word--
Three times My shadow crossed your floor--
Three times I came to your lonely door--
For I was the beggar with bruised, cold feet,
I was the woman you gave to eat,
And I was the child on the homeless street."

Three times I knocked; three times I came in
And each time I found the warmth of a friend
Of all the gifts love is the best
I was honored to be your Christmas guest."

- Helen Steiner Rice -

Broeders en zusters, wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden? Als een broeder of zuster nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt, en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Zo is het ook met geloof: als het zich niet daadwerkelijk bewijst, is het dood. Maar dan zegt iemand: ‘De een gelooft, de ander doet.’ Laat mij maar eens zien dat je kunt geloven zonder daden; ik zal u door mijn daden tonen dat ik geloof.
(Jacobus 2: 14 - 18)

I can only imagine

2008-10-25T21:16:00.001+02:00

I can only imagine
What it will be like
When I walk
By Your side
I can only imagine
What my eyes will see
When Your face
Is before me
I can only imagine

Surrounded by Your glory,
what will my heart feel
Will I dance for You Jesus
or in awe of You be still
Will I stand in Your presence
or to my knees will I fall
Will I sing hallelujah,
will I be able to speak at all
I can only imagine

I can only imagine
When that day comes
And I find myself
Standing in the sun
I can only imagine
When all I will do
Is forever
Forever worship You

I can only imagine
When all I will do
Is forever,
forever worship You

- mercyme -

Tags van Technorati: imagine,Jesus,grace

Dwaas

2008-10-24T19:28:00.008+02:00

Gisteren las ik in de krant een bericht over een atheïstische reklamecampagne.
In januari gaan er in Londen stadsbussen rondrijden met de tekst: "Er is waarschijnlijk geen God."
Al met al lijkt me dat een redelijk bijbelgetrouwe uitspraak, als je psalm 14:1 erbij neemt tenminste...
Ik zie de graffiti al voor me:

Waardevol

2008-10-23T20:46:00.001+02:00

De laatste tijd heb ik eens zitten denken over de liefde van God. Ik weet dat dat meer betekent dan zomaar houden van. Zonder de liefde van God zou ik niet eens bestaan. Dat geldt trouwens voor ieder mens, gelovige of atheïst. (zie ook: An inconvenient truth) De liefde van God is een beetje te vergelijken met wat zuurstof voor ons lichaam is. Als ineens alle zuurstof verdwenen zou zijn, zouden we direct dood neervallen. Zonder dat is er geen leven. Ik kon me er ook geen voorstelling van maken van wat God nou eigenlijk in mij ziet. Het staat allemaal keurig vermeld in de bijbel en ik geloof ook zeker dat dat waar is. Er begon alleen wat knagen. Een schaamtegevoel over zoveel goeds ontvangen en niets terug kunnen doen wat goed genoeg is. Zo werden er op mijn hoofd gloeiende kolen gestapelt, net als in Romeinen 12: 20.
Menselijkwijs gezien is het natuurlijk een dwaze ruil: Je enig geboren Zoon opgeven voor iemand die van nature geneigd is tot alle kwaad. Maar ja, wat dwaas is voor een mens, is wijs voor God. Hij ziet onmiskenbaar iets in ons mensen wat voor Hem bijzonder waardevol is. Ik hoef me dan ook niet te schamen, want ik ben waardevol voor Hem.
Misschien is dat nog het beste te vergelijken met een man die voor een grote groep mensen een briefje van 50 euro omhoog hield. Hij vroeg: "Wie zou dit briefje van 50 euro willen hebben?" Alle handen gingen natuurlijk gelijk de lucht in. Vervolgens frommelde hij het geld tot een prop, gooide het op de grond en wreef er met de hak van zijn schoen over. Hij raapte het weer op, fatsoeneerde het een beetje en nog een keer vroeg hij: "Wie zou dit briefje van 50 euro willen hebben?" En hup, daar gingen alle handen weer de lucht in. Hij streek het briefje een beetje glad en morstte er vervolgens koffie over. En voor de derde keer vroeg hij: "Wie zou dit briefje van 50 euro willen hebben?" Verreweg de meeste handen gingen nog steeds de lucht in. Want hoewel het geld verfrommeld, vertrapt en onder de koffievlekken zat, was het nog steeds 50 euro waard!
En zo ziet God ons ook. Ook al zijn we verfrommeld en beschadigd en bevlekt door de zonde, we zijn voor God nog evenveel waard. Doordat Jezus mens werd, zelf zonder zonde was en ons vrijkocht door voor ons te sterven aan een kruis, ziet God onze gebreken en vlekken niet, want Jezus staat voor ons in. Als God naar ons kijkt, ziet hij eerst Zijn Zoon. Dat is zo en dat blijft zo. Daar kunnen wij niets aan veranderen.
We zijn ontelbaar keer zoveel meer waard voor Hem dan 50 euro...

Er staat immers geschreven: ‘Wees heilig, want Ik ben heilig.’ En aangezien u Hem die iedereen beoordeelt naar zijn daden, zonder aanzien des persoons, Vader noemt, moet u tijdens uw leven als vreemdeling ook ontzag voor Hem hebben. U weet immers dat u niet met zoiets vergankelijks als zilver of goud bent vrijgekocht uit het zinloze leven dat u van uw voorouders had geërfd, maar met kostbaar bloed, van een lam zonder smet of gebrek, van Christus. (1 Petrus 1: 16 - 19)

10 redenen om je niet te wassen

2008-10-16T22:50:00.001+02:00

1. Als kind werd ik gedwongen om me te wassen.
2. De mensen die zeep maken zijn alleen maar op mijn geld uit.
3. Ik was me alleen op speciale gelegenheden, zoals met kerst of pasen.
4. Mensen die zich wassen zijn hypocriet. Ze denken dat ze schoner zijn dan een ander.
5. Er zijn zoveel verschillende soorten zeep, ik kan niet kiezen welke de beste is.
6. Vroeger waste ik me wel, maar het verveelde me, dus ik ben ermee gestopt.
7. Niemand van mijn vrienden wast zich.
8. Het is 's winters nooit warm genoeg en 's zomers is het niet koel genoeg in de badkamer.
9. Als ik ouder en viezer ben begin ik wel een keer met wassen.
10. Ik heb geen tijd om me te wassen.

Als je dezelfde redenen gebruikt om niet naar de kerk te gaan, besef je pas hoe inconsistent
we zijn als het om de belangrijke dingen in het leven gaat...

overvloe(i)d

2008-10-10T23:23:00.001+02:00

Wie bij God op de koffie komt,
drinkt niet uit een kopje,
maar van een schoteltje.

U nodigt mij aan tafel voor het oog van de vijand, u zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. (Psalm 23:5)

Zondaar

2008-10-05T22:42:00.001+02:00

Je bent geen zondaar omdat je zonden begaat,
maar je begaat zonden omdat je zondaar bent.

(Watchman Nee)

De levende bijbel

2008-10-02T22:11:00.001+02:00

Ze heet Claudia. Ze is een jonge vrouw van achter in de twintig. Ze is een vrouw waarvoor mannen zich omdraaien als ze net voorbij is gelopen. Ze ziet er goed uit en dat weet ze. Tot op heden wist ze daar ook goed munt uit te slaan, maar ze heeft Iemand leren kennen. Iemand die kijkt naar de mens achter dat mooie gezicht. Iemand die verder kijkt dan alleen het soort werk wat ze doet. Ze heeft Jezus leren kennen en is christen geworden. Een paar straten bij haar werkplek vandaan staat een statige, enigszins behoudende kerk. Ze willen daar graag eens een laagdrempelige dienst houden, maar ze weten nog niet precies hoe ze het gaan aanpakken. Op een dag besluit Claudia daar naar toe te gaan. Het is een mooie warme dag en wat Claudia aan kleding draagt laat niet heel veel te raden over. Als ze de kerk binnenloopt is de dienst al begonnen. Ze loopt verder naar voren maar ze kan geen plekje vinden. De kerk is afgeladen. De mensen kijken enigszins ongemakkelijk, maar niemand zegt iets. Claudia komt steeds dichter bij de preekstoel en wanneer ze merkt dat er echt geen plek meer vrij is, gaat ze maar vooraan op de grond zitten. Nu is iedereen toch echt nerveus en de spanning is te snijden. Opeens komt er een diaken van achter uit de kerk langzaam naar voren. Hij loopt langzaam naar Claudia toe. De diaken is al een jaar of tachtig, hij ziet er keurig netjes en elegant uit in driedelig grijs gestoken. Een echte heer. Hij heeft tijdens het lopen een stok nodig. Terwijl hij langzaam naar Claudia toeloopt, denkt iedereen bij zichzelf dat je de oude baas niet kwalijk kunt nemen voor wat hij van plan is. Hoe kun je nou verwachten dat iemand van die leeftijd en met zo'n achtergrond begrijpt wat die onfatsoenlijke juffrouw op de grond doet? Het duurt een hele tijd voordat de oude heer de jongedame heeft bereikt. Het is doodstil in de kerk. Het enige wat je hoort is het tikken van zijn wandelstok als die de grond raakt. Alle ogen zijn op de man gericht en iedereen houdt zijn adem in. De voorganger kan zelf niet eens verder gaan met zijn preek voordat de oude baas zijn doel bereikt heeft. Nu zien ze dat de oude heer zijn wandelstok op de grond gooit. Met grote moeite gaat hij door de knieën en gaat naast Claudia op de grond zitten, zodat ze niet in haar eentje de eredienst hoeft mee te maken. Iedereen heeft een brok in zijn keel. Als de voorganger zichzelf ook weer onder controle heeft, zegt hij: "Wat ik u tijdens de preek ga vertellen, zult u zich later niet meer herinneren. Wat u zojuist gezien heeft, zult u van uw leven niet meer vergeten. Wees bedachtzaam op hoe u leeft. U bent mogelijk de enige bijbel die men ooit zal lezen..."

U bent zelf onze aanbevelingsbrief, in ons hart geschreven, maar voor iedereen te zien en te lezen: u bent zelf een brief van Christus, door ons opgesteld, niet met inkt geschreven maar met de Geest van de levende God, niet in stenen platen gegrift maar in het hart van mensen. (2 Korinthe 3: 2-3)

De jojo

2008-09-28T00:13:00.001+02:00

Ik ben als een jojo.
Van nature wil ik naar naar beneden. Dat komt denk ik door de aantrekkingskracht van de aarde. (Of is het de aantrekkingskracht van de wereld?) Steeds sneller tol ik naar beneden en angst begint te groeien. Maar net voor dat ik de grond raak (met alle gevolgen van dien) wordt ik met een klein rukje aan het touw weer naar boven getrokken, net voordat ik geen energie meer heb. Want aan het eind van het touwtje is de energie op. Ik kom weer terug in de veilige Hand. Het touwtje is weer opgerold, weer nieuwe energie om een sprong te maken. Iets trekt mij altijd weer uit die Hand. Die Hand laat me ook de vrijheid om weer uit te vliegen, maar op de een of andere manier wil ik toch weer naar beneden. Ik val. Alweer. Maar toch, er is altijd weer dat touwtje. Dat lijntje naar boven. Weer terug naar die Hand. Die laat me maar niet los. Hoe vaak ik ook val, die Hand trekt me weer terug uit de diepte. Die Hand geeft me energie. Daar komt mijn leven vandaan. Ik wil niet meer omlaag. Het is tijd voor een looping...

Hij zei: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ Meteen strekte Jezus zijn hand uit, hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld? Toen ze in de boot stapten, ging de wind liggen. In de boot bogen de anderen zich voor hem neer en zeiden: ‘U bent werkelijk Gods Zoon!’ (Matteüs 14: 29-33)

Een ...marokkaan

2008-09-27T22:11:00.001+02:00

Iemand fietste in de herfstvakantie van Winterswijk naar Scheveningen. Hij was bijna op zijn bestemming aangekomen toen hij aan de prinsessewal in Den Haag werd overvallen door 2 gasten op een scooter. Ze maakten hem zijn geld en creditcard afhandig, sloegen hem tegen de grond en gingen er met de buit vandoor, de fietser halfdood achterlatend. Toevallig kwam er even later een kamerlid voorbij, maar toen die de fietser zag liggen, ging hij druk zitten friemelen aan z'n blackberry en liep aan de overkant van de straat voorbij. Even later kwam er een diplomaat langslopen.
Ook hij zag de fietser liggen, maar liep al neuriend naar de overkant van de straat en deed alsof hij niks zag. Ook hij verdween snel uit het zicht. Weer later komt er een marokkaan langsgereden in zijn Opel Astra. Toen hij de fietser zag liggen kreeg hij medelijden. Hij pakte zijn verbanddoos onder de bijrijdersstoel vandaan en liep naar de gewonde fietser toe. De fietser had een flinke bult op zijn hoofd en ook de nodige schaafwonden opgelopen. Terwijl de marokkaan zijn wonden schoonmaakte en verbond, kwam de fietser weer bij bewustzijn. De marokkaan zette hem in zijn auto, laadde zijn fiets achterin en bracht hem naar hotel 't Centrum, het dichtsbijzijnde hotel in de buurt. Daar besprak hij een kamer en zorgde voor de fietser. Die zat onder de blauwe plekken en schaafwonden, dus van zijn reis vervolgen kon voorlopig geen sprake zijn. De volgende morgen ging hij naar de receptie en vroeg of ze goed voor de fietser wilden zorgen. Hij betaalde € 400,- voor de komende week, inclusief Thaise massage om de fietser weer snel op de been te krijgen en sprak af dat hij eventuele bijkomende kosten zou vergoeden als hij volgende keer weer in Den Haag zou zijn.

Vreemd verhaal hè? Het origineel lees je hier..

Man overboord

2008-09-26T22:45:00.001+02:00

Er was eens een passagier op de Holland - Amerika lijn die tijdens een storm op de Atlantische Oceaan in zijn hut lag. Zwaar zeeziek. Plots hoorde hij een schreeuw: "Man overboord!" De passagier dacht: " God helpe de arme sloeber, ik kan niks voor hem doen..."
Toen bedacht hij zich dat hij wellicht een lantaarn in de patrijspoort zou kunnen plaatsen. Dat wat toch wel het minste wat hij zou kunnen doen. En dat deed hij. De drenkeling werd gered. De volgende dag vertelde hij wat er gebeurd was. Hij zei: " Ik had het gevoel dat ik voor de laatste keer in het donker kopje onder ging, maar opeens zag ik dat iemand een licht uit de patrijspoort van het schip liet schijnen. Het scheen op mijn hand en de matroos in de reddingsboot kon zo mijn hand grijpen en trok me uit het water. Godzijdank was ineens dat licht daar, anders had ik het niet na kunnen vertellen."

Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen
aan jullie Vader in de hemel. (Matteüs 5: 16)

Wat is genade?

2008-09-24T21:27:00.002+02:00

In het leger van Napoleon was eens een jongeman die een ernstige misdaad had gepleegd. Zo ernstig, dat hij daarvoor de doodstraf verdiende.
De dag voordat hij voor het vuurpeleton geleid zou worden, ging zijn moeder naar Napoleon en smeekte om genade.
Napoleon zei: "Vrouw, jouw zoon verdient geen genade!"
"Dat weet ik," antwoordde ze. "Als hij dat zou verdienen, zou het geen genade zijn."

uit: Stories from the heart - Alice Gray -

God schenkt vrijspraak aan allen die in Jezus Christus geloven. En er is geen onderscheid. Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. (Romeinen 3: 22 - 24)

Vuur

2008-09-21T13:13:00.001+02:00

Bert gaat niet meer. Hij ging tot voort kort altijd wel en ook regelmatig, maar nu niet meer. O ja, hij is lid van een kerk. Nog steeds hoor, maar gaan doet hij niet meer. 't Is niet dat hij niet meer in God geloofd. Integendeel, maar daar heb je de kerk toch niet bij nodig, vind Bert.
Een paar weken later besluit zijn ouderling bij hem op bezoek te gaan. Want het was hem ook al opgevallen dat Bert niet meer kwam. Toen hij aanbelde was Bert alleen thuis en zat lekker voor de open haard, waar het vuur flink was opgestookt. (Het was een erg kille avond in januari toen de ouderling op visite kwam.) Bert had al een vaag vermoeden waarom de ouderling, laten we hem Klaas noemen, op bezoek kwam. Hij heette hem welkom en bood hem een grote stoel aan, ook lekker dicht bij het haardvuur.
Klaas maakte het zich gemakkelijk, maar hij zei niets. In de doodse stilte keek hij peinzend naar het spel van de vlammen die aan de haardblokken likten. Na een paar minuten nam Klaas de haardtang en pakte daarmee voorzichtig een fel brandende sintel uit het vuur en legde het afgezonderd aan de zijkant van de open haard neer. Terwijl Klaas hiermee bezig was, zat Bert gefascineerd naar het hele schouwspel te kijken. Terwijl de vlam van de afgezonderde sintel langzaam wegstierf, gloeide hij nog even op, waarna hij uitdoofde. Al gauw was de sintel koud en de vlam zo dood als een pier. Nog steeds hadden de twee geen woord met elkaar gewisseld sinds de ontvangst. Net voordat Klaas van plan was om te vertrekken, pakte hij met de tang de koude sintel weer op en legde hem weer terug in het midden van het vuur. Onmiddelijk begon de sintel weer te gloeien en brandde hij weer net zo helder en warm als het omringende houtskool. Toen de ouderling weer bij de voordeur was aangekomen, klaar om te vertrekken, zei Bert: "Ontzettend bedankt voor uw bezoek en in het bijzonder voor het vurige betoog. Tot zondag hè..." (1Korinthiërs 12: 12-31)

Zoals men ijzer met ijzer scherpt, zo scherpt de ene mens de ander. (Spreuken 27:17)

De zilversmid

2008-09-19T00:02:00.001+02:00

Er waren eens een paar dames van een bijbelstudievereniging die het boek Maleachi aan het behandelen waren. Toen ze bij hoofdstuk 3 beland waren, kwamen ze een een vers tegen waarin staat: "Hij zal zitting houden als iemand die zilver smelt en het zuivert." Hierdoor werden de dames aan het denken gezet en ze vroegen zich af wat hiermee nou eigenlijk bedoeld werd. Een van de vrouwen stelde voor om eens uit te zoeken hoe het proces van het zilver smelten verloopt en ze spraken af om hier tijdens de volgende bijbelstudie op terug te komen. Diezelfde week belde ze een zilversmid voor een afspraak om wat meer te weten te komen over het proces van zilver smelten. Ze vertelde niets over de achterliggende gedachte bij haar interesse voor zilver, behalve dat ze erg in het proces geïnteresseerd was. Terwijl ze toekeek, pakte de zilversmid een stuk zilver en hield er een gasvlam tegen om het op te warmen. Hij vertelde dat wanneer je zilver wilt smelten, je het in het midden van de vlam moet houden, juist daar waar de vlam het heetst is, want dan brandt je tegelijk alle onzuiverheden in het metaal weg. "Ik moet ook voortdurend goed in de gaten houden dat ik het niet te heet opstook, want anders gaat de structuur van het zilver kapot." Op dat moment dacht ze weer aan het bijbelvers dat Hij zitting zal houden als iemand die zilver smelt en het zuivert. Ze was even stil en toen vroeg ze: "Hoe weet je eigenlijk wanneer het zilver helemaal gesmolten en gezuiverd is?" De zilversmid glimlachte en zei: "Ooh, dat is het gemakkelijkste van alles. Als ik mijzelf in het zilver weerspiegeld zie, weet ik dat het goed is."

Hij zal zitting houden als iemand die zilver smelt en het zuivert; de zonen van Levi zal hij zuiveren en zeven als goud en zilver, en dan zullen ze op de juiste wijze offeren aan de HEER. (Maleachi 3:3)

Oogst

2008-09-14T23:56:00.004+02:00

Ergens, in een enorm uitgestrekt graanveld, leefde eens een grote spin. Hij had een prachtig groot web gesponnen tussen de graanstengels. Doordat er veel vliegen en kevers in zijn web terechtkwamen, ontbrak het de spin nergens aan. Hij was erg tevreden met zijn thuis en was van plan om hier voor de rest van zijn leven te blijven.
Op een dag kwam er een klein kevertje in zijn web terecht. En net voordat de spin hem op wilde eten, zei het kevertje: "Als je me laat gaan zal ik je iets belangrijks vertellen dat je leven zal redden." De spin stopte even met zijn voorbereiding op dit heerlijke hapje en luisterde geamuseerd. "Je kunt beter maken dat je wegkomt uit dit korenveld, want de oogst komt eraan!" zei het kleine kevertje. De spin schaterde van het lachen en zei: "Welke oogst bedoel je? Ik denk dat je dit ter plekke verzonnen hebt." Maar het kleine kevertje zei: "O nee hoor, het is echt waar. De boer komt binnenkort langs om de oogst van het veld te halen. Alle graanstengels zullen worden afgemaaid en het koren zal verzameld worden. Als je hier blijft, zul je worden verpletterd door enorme machines." De spin zei: "Ik geloof niet in welke oogst dan ook en zeker niet in die enorme machines waar je het over hebt. Bewijs maar eens dat het waar is wat je zegt."
De kleine kever vervolgde zijn verhaal: "Kijk toch eens naar al dat koren. Zie je hoe het in rijen is aangeplant? Dat bewijst dat dit graanveld is gemaakt door een intelligente ontwerper." De spin lachte weer en zei spottend: "Dit graanveld is er al sinds ik me kan heugen en dat heeft niets met een ontwerper te maken. Graan groeit altijd zo." Het kevertje ging weer verder met zijn uitleg en zei: " O nee, dit veld is eigendom van de boer en die heeft het ook zo aangeplant. Binnenkort gaat hij oogsten!" De spin grijnsde zijn tanden bloot en zei tegen het kevertje: "Ik geloof er niks van." En met één grote hap werd het kevertje door hem verslonden.
Een paar dagen later moest de spin nog steeds lachen om het verhaal dat de kleine kever hem verteld had.
"Een oogst! Wat een onnozel idee", dacht hij bij zichzelf. "Ik woon hier al mijn hele leven en er is nooit iets geweest waar ik me druk om heb hoeven maken. Ik woon hier al sinds die graanstengels nog maar net uit de grond kwamen. Ik blijf hier voor de rest van mijn leven, want er zal nooit iets veranderen in dit graanveld. Het leven is goed en ik pluk de dag."

De volgende dag was het prachtig mooi weer met veel zon boven het graanveld. De lucht was strakblauw en het was nagenoeg windstil. Later die dag, net toen de spin een middagdutje wilde gaan doen, zag hij dat er grote, dikke stofwolken zijn kant op kwamen drijven. Ook hoorde hij het gebrul van een grote motor en hij dacht bij zichzelf:
"Mmm, ik vraag me af wat dàt nou zou kunnen zijn..."

Als uw hart gelooft, zult u rechtvaardig worden verklaard; als uw mond belijdt, zult u worden gered. Want de Schrift zegt: ‘Wie in Hem gelooft, komt niet bedrogen uit.’ En er is geen onderscheid tussen Joden en andere volken, want ze hebben allen dezelfde Heer. Hij geeft zijn rijke gaven aan allen die Hem aanroepen, want er staat: ‘Ieder die de naam van de Heer aanroept, zal worden gered.’ (Rom. 10:10-13)