Kerst in een notendop

 

Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is,
die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.
(Johannes 1: 18)

Ziel

Er was eens een man die Ziel heette, die in een tuin aan het wandelen was.
Terwijl hij daar liep, floot hij een mooi melodietje, want hij had sinds kort Jezus leren kennen en wist zich gered. Terwijl hij daar liep, verscheen er een mooie en verleidelijke vrouw vanachter een boom. Ziel was erg verrast. Hij zei: "Hallo, ik ben Ziel en wie mag u wel zijn?" Ze antwoordde:" Ik ben Verleiding en ik heb wat je wilt. "
”En wat wil ik dan?” antwoordde Ziel. "Jij wilt alle dingen die je hart maar begeren kan, “ sprak zij op -hoe kan het ook anders- verleidelijke toon. Ziel antwoordde: "Goed dan, leid me er maar naar toe."
Dus hij en Verleiding gingen daar waar zijn begeerte bevredigd kon worden.
Toen Ziel terug kwam naar de tuin, ontmoette hij een man genaamd Veroordeling. Veroordeling zei: "He, ik zie dat je mijn vriendinnetje, Verleiding hebt ontmoet."
Ziel zei: "Ja, dat klopt en wie ben jij?"
"Ik ben Veroordeling, ik kom na verleiding, samen vormen wij een hecht team.
En voor de tijd die je hebt doorgebracht met Verleiding, heb je hebt nu een schuld die
je moet terugbetalen. " Toen sprong Veroordeling op Ziels rug en begon op hem in te slaan. Hij raakte hem in het gezicht en schopte hem terwijl hij al op de grond lag. Dit ging een paar dagen lang zo door. Op de derde dag kwam een man aanlopen die Barmhartigheid heette. Hij zei: “Veroordeling, ik beveel je om op te houden met Ziel te slaan.” Veroordeling grinnikte, "Ha! Probeer maar eens.”
Daarop trok Barmhartigheid zijn zwaard en sneed Veroordeling met één soepele beweging in tweeën.
Terwijl Ziel dit allemaal gadesloeg en nog ontzettend veel pijn had, werd hij overweldigd door de kracht van Barmhartigheid.
Barmhartigheid liep naar Ziel toe en zei: “Ik heb al eerder met Veroordeling van doen gehad, hij zou je nu niet meer lastig moeten vallen.”
Ziel antwoordde: "Hoe kan ik u ooit bedanken?"
"Nou," antwoordde Barmhartigheid: "Ik ben hier door God naar toe gezonden en Hij zei ook dat ik je met een goede vriend moest laten kennis maken. Zijn naam is Verlossing. "
Verlossing kwam aanlopen en zei: "Hallo Ziel, ik zie dat het niet al te best met je gaat.” Ziel antwoordde: "Dat was voordat Barmhartigheid kwam opdagen. Het is een genoegen om u te ontmoeten, Verlossing." "Ik ben ook blij je te ontmoeten, zei Verlossing.…”Maar bent je ook klaar om mij te aanvaarden?” "Eh, hoe bedoelt u?” vroeg Ziel. "Nou,” zei Verlossing, “toen je in Jezus ging geloven en besloot met Hem te wandelen, koos je er ook voor om alles van Hem en Zijn liefde te aanvaarden. Ik ben onderdeel van Jezus' liefde. Ik help je om je vergeven te voelen. Je zult je nooit meer zorgen over Veroordeling hoeven te maken. Verleiding kan nog wel voor de dag komen, maar er is iemand die je kan helpen om haar te weerstaan, ik zou je graag aan die persoon willen voorstellen. Haar naam is Genade." Genade kwam naar Ziel en zei: "Hallo Ziel, Ik heb op je gewacht. Eerlijk gezegd hebben we alle drie op je zitten wachten . Ik zal je helpen om bij Verleiding uit de buurt te blijven als ze weer voor de dag komt.
Er is nog een persoon met wie wij je graag laten kennismaken.Haar naam is Geloof. "
"Hallo Ziel, ik ben Geloof en ik zal je helpen sterk te blijven en je vertrouwen geven.”
Ziel begon te huilen en Verlossing zei: "Het komt allemaal goed Ziel, daarom zijn wij hier. Jezus is barmhartig en heeft je verlost. Hij heeft je gered uit genade door geloof.
Jezus houdt van je, Ziel!” Ziel zei: "En ik van U, Jezus.”

De genade die God schenkt neemt hij nooit terug, wanneer hij iemand roept maakt hij dat niet ongedaan. Zoals u God eens ongehoorzaam was, maar door hun ongehoorzaamheid Gods barmhartigheid hebt ondervonden, zo zijn zij nu ongehoorzaam om door de barmhartigheid die u ondervonden hebt, ook zelf barmhartigheid te ondervinden. Want God heeft ieder mens uitgeleverd aan de ongehoorzaamheid, opdat hij voor ieder mens barmhartig kan zijn.
(Romeinen 11: 29 – 32)

Het lijkt kliederwerk…

De onderstaande video laat een kunstenaar – David Garibaldi – zien die er schijnbaar maar wat op los kliedert. Totdat je het van een heel andere kant bekijkt en alles op zijn plek valt. Zo kan God ook aan het werk zijn in ons leven. Er vinden tal van gebeurtenissen plaats, waarvan de samenhang niet te zien is, totdat je er vanaf een ander punt op (terug)kijkt en je ziet waar het goed voor is geweest.
Je gaat het pas zien als je hebt doorhebt…

Soms blijft de zon onzichtbaar, terwijl ze achter de wolken straalt,
maar daarna komt de wind en blaast de hemel schoon. (Job 37:21)

Wanneer de wind waait

Er was eens een boer die een boerderij bezat aan de Atlantische kust en voortdurend adverteerde voor goed personeel. De meeste mensen waar erg terughoudend om op een boerderij in die streek te gaan werken, want ze waren beducht voor de vreselijke stormen die daar konden woeden. Die bleken meer dan eens een verwoestend effect te hebben op gewassen en gebouwen. Wanneer de boer weer eens een aantal sollicitatiegesprekken had gevoerd, kreeg hij de dagen daarna een gestage stroom van afzeggingen. Totdat hij op een dag een kleine, magere man sprak. De boer vroeg hem of hij goed met het werk op de boerderij overweg kon. “Nou,” zei de man, “ik kan slapen wanneer de wind waait.”
De boer was erg verbaasd over dit cryptische antwoord, maar, wanhopig als hij was, nam hij de man in dient. De man was de vijftig al gepasseerd, maar hij bleek een goede kracht te zijn en werkte van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat.

Toen, op een nacht, kwam er een harde wind vanaf zee opzetten die huilde langs de gebouwen. De boer schrok wakker, sprong uit bed, greep een lantaarn en stormde de slaapkamer van de magere man binnen. Hij schudde hem ruw uit zijn slaap en riep: “Opstaan! Er komt storm! We moeten de boel vastzetten en naar binnen brengen, voordat alles wegwaait! De kleine man draaide zich op zijn andere zij, trok de dekens over zich heen en zei vastberaden: “Mooi niet, ik heb je toch gezegd dat ik kan slapen wanneer de wind waait.”
De boer was woest en overwoog om de man op staande voet te ontslaan, maar in plaats daarvan haastte hij zich naar buiten om te redden wat er te redden viel. Tot zijn stomme verbazing ontdekte hij dat de hooibergen van een dekzeil waren voorzien. De koeien stonden op stal en de kippen zaten op stok. Alle deuren waren vergrendeld en de luiken waren gesloten. Alles wat weg zou kunnen waaien zat stevig vastgebonden. Er was niets dat zomaar weg zou kunnen waaien. Toen begreep de boer wat zijn knecht bedoelde en ging terug naar bed. Ook hij kon nu slapen wanneer de wind waait.

Wie deze woorden van mij hoort en ernaar handelt, kan vergeleken worden met een verstandig man, die zijn huis bouwde op een rots. Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en het huis van alle kanten belaagd werd, stortte het niet in, want het was gefundeerd op een rots.
(Matteüs 7: 24 – 25)

Storm – Lifehouse

 

Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ Meteen strekte Jezus zijn hand uit, hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’ (Matteüs 14: 30 – 31)

Enjoy the journey

Afgelopen week zei iemand tegen me dat je niet alleen moet genieten van het bereiken van je doel, maar ook van de weg er naar toe. Hij weet nog niet half hoe gelijk hij daarin heeft…

Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij. (Johannes 14: 6)